51
ria & circulus ille ſub quo eſt aquæ cumulus, perpetuo
tranſit de meridiano locorum in meridianum; ipſiuſque
cumulus aquę non eſt ſemper idem numero, ſed
perpetuo & ſucceſſiue variatur, per alterius, & alterius aquæ
ſucceſſiuam & continuatam collectionem; vt quantum
aquę dimittit poſt ſe, tantumdem acquirat ante ſe: quæ
collectio fit perpetuo Occidẽtẽ verſus. Sed hic motus
non tam eſt motus aquæ, quam mutatio ſitus illius
arcus ad quem confluunt aquæ per tractionem, & hæc
tractio facit proprie fluxum & refluxum, non autem
illa ſitus mutatio, quæ facit tantummodo, vt in hoc vel
illo meridiano aquæ intumeſcant vel detumeſcant,
non autem facit ſimpliciter vt aquæ intumeſcant,
vel detumeſcant: hoc enim ſola tractio facit, aut
applicatio, vt eſt expoſitum: Et ideo non eſt cur
quis opponat naues poſſe vno die totum orbem ad
motum lunæ diurnum percurrere, ſi luna trahit ſecum
ſuo cõcitatiſſimo motu diurno mare: fore item, vt nulla
nauis, quantumuis propitio vento vſa, poſſit in
Orientem tendere, contra motum concitatiſſimum maris
in Occidentem. Hunc enim motum non admiſi.
Tertius motus per accidens, totus pendet ex diſpoſitione
terrarum & littorum ſinus marinos conficientium. Si
enim ſinus tendat in Septentrionem, tunc fluxus erit
in Septentrionẽ, & refluxus in meridiem, vero motu
laterali, præter intumeſcentiam & detumeſcentiam. Sed
hic motus, vt dixi, eſt per accidens, & conſequitur ex
grauitate aquæ, quæ neceſſario deſcendit ſemper vbi
habet decliuitatem inferiorem eleuatione aquę in
cumulo prædicto. Cum igitur in magno Oceano, vel in
maiori ſinu, reſpectu minoris ſibi adiacentis,
intumeſcit aqua circa oſtium ſinus, ſiquidem tumor ille eſt
altior quam ſit aqua in ſinu ſibi contiguo, deſcende-