Jump to content

Pagina:Euripus seu de fluxu et refluxu maris sententia.djvu/78

E Wikisource
Haec pagina emendata est

64


bus adhuc varietas fluxus & refluxus interdum obſeruetur, id accidit ex eo quod mare ipſum totum non ſemper eamdem præciſe in ſe continet aquæ quantitatem. æſtate enim quando Sol plurimos trahit ex mari vapores, neque eos pluuiis reficit, & flumina ſunt longe tenuiora minus aquæ continet, quam hyeme: non mirum igitur ſi mare quando minus eſt, minora etiam actione Lunæ & Solis faciat in fluxu incrementa, & maiora in refluxu decremta; & contra quando maius eſt, maiora faciat fluendo incrementa, minora vero refluendo decrementa.


QVAESITVM SEXTVM.


36 Cur non eadem diei hora aqua ſit vbique & altisſima & depresſisſima, ſed magna ſit in hoc horarum diuerſitas, tum eodem loco, tum etiam diuerſis, quoad initium tam fluxus quam refluxus comparatis? Reſpondeo, ex mea poſitione ſequi, finem fluxus, hoc eſt, maximum vniuſcuiuſque diei tumorem aquæ, vbiq; niſi quid obſtet, (de quo inferius) debere contingere quando Luna exiſtit circa loci meridianum, hoc eſt, ad horam aſtronomicam duodecimam Solarem, tam diurnam quam nocturnam; finem vero refluxus, & initium fluxus quãdo ead Luna exiſtit circa horã Solarem vtramque ſextam: quia maximus aſcenſus aquæ ubique eſt, quando uertex uterque aquei cumuli Lunaris eſt in ipſo loci meridiano: maxima uero aquæ depreſſio eſt vbique, quando illi vertices cum toto ſuo circulo concurrunt cum ſexta hora Solari, tunc enim eſt cumulus ab illius loci meridiano remotiſſimus. Ideoque ſemper, quoties luna eſt circa meridianum loci, tunc in eo loco aqua debet eſſe altiſſima, quan-

tum