Iaco. publi. Petrus Rauen dit. Si tn̄ pecunijs quiſqꝫ diſciplinas mercari poterit Creſi diuitie cum Salomonis ꝯtenderẽt ſapientia. Beatus qui ĩtelligit ⁊ quẽ deus erudierit magis. Ad alia ſtilũ vertamus noſti qͣꝫ libeat nõnunqͣꝫ libero tecũ ꝯfabulari ioco.
H Actenus quoad ꝑmiſſum nouimus loOca in infinitum multiplicari pro augen da memoria poſſe nõ abnuentes alioꝝ ſnĩa deduximus. Veꝝ qn̄quidẽ id nõ oĩbus eque gratum haud ignoremus potiſſimũ his ꝗ Tulliuꝫ imitantes centũ dũtaxat loca cẽſent habẽda. Quatenus itaqꝫ hi locoꝝ vitent copiam: duo potiſſimum ꝯducunt vtpote vel ꝙ in vno loco plures imagines ordinẽt: vel iã poſitas quoqꝫ modo deleant ⁊ obliterẽt. Plura ꝗdem ſimul cõnecti poſſe Rauẽnas nõ abnuit: qd̓ qũo fiat aꝑte poſterius capite tertio tractatus tertij vi debit̉. Sed quantũ huc attinet. Quẽ admodũ animus noſter raris / inuſitatis/ pulchris/ p̄cio ſis/ mirabilibꝰ/ terribilibꝰ/ aut qũoliber aliter ſingularibꝰ/ primũ excitat̉: ſi ꝗdem hmõi quip piam agete/ tractare/ laborare/ deſtruere/ reno uare ꝯſideret: ita per oppoſitũ auerſione mẽtis ab his eoꝝ memoria obliterat̉ adeo quideꝫ vt ipſis/ abiectiſ/ extricatiſqꝫ ẽ locis alia reponi queant. Id aũt publitius in hec verba docet. Ne diuturno iugiqꝫ labore/ locorum indagine nouoꝝ mentẽ aĩumqꝫ ꝯficiamus ꝯfertis iã no tis: nouaꝝ reꝝ adiũctione ꝯfundemus vt inde memorie hinc obliuioni ſuccurrere poſſimus. Tẽpoꝝ interdũ curriculis priora queqꝫ obſcu