Iaco. publi. Petrus Rauen dit. Si tn̄ pecunijs quiſqꝫ diſciplinas mercari poterit Creſi diuitie cum Salomonis ꝯtenderẽt ſapientia. Beatus qui ĩtelligit ⁊ quẽ deus erudierit magis. Ad alia ſtilũ vertamus noſti qͣꝫ libeat nõnunqͣꝫ libero tecũ ꝯfabulari ioco.
HActenus quoad ꝑmiſſum nouimus loOca in infinitum multiplicari pro augen da memoria poſſe nõ abnuentes alioꝝ ſnĩa deduximus. Veꝝ qn̄quidẽ id nõ oĩbus eque gratum haud ignoremus potiſſimũ his ꝗ Tulliuꝫ imitantes centũ dũtaxat loca cẽſent habẽda. Quatenus itaqꝫ hi locoꝝ vitent copiam: duo potiſſimum ꝯducunt vtpote vel ꝙ in vno loco plures imagines ordinẽt: vel iã poſitas quoqꝫ modo deleant ⁊ obliterẽt. Plura ꝗdem ſimul cõnecti poſſe Rauẽnas nõ abnuit: qd̓ qũo fiat aꝑte poſterius capite tertio tractatus tertij vi debit̉. Sed quantũ huc attinet. Quẽ admodũ animus noſter raris / inuſitatis/ pulchris/ p̄cio ſis/ mirabilibꝰ/ terribilibꝰ/ aut qũoliber aliter ſingularibꝰ/ primũ excitat̉: ſi ꝗdem hmõi quip piam agete/ tractare/ laborare/ deſtruere/ reno uare ꝯſideret: ita per oppoſitũ auerſione mẽtis ab his eoꝝ memoria obliterat̉ adeo quideꝫ vt ipſis/ abiectiſ/ extricatiſqꝫ ẽ locis alia reponi queant. Id aũt publitius in hec verba docet. Ne diuturno iugiqꝫ labore/ locorum indagine nouoꝝ mentẽ aĩumqꝫ ꝯficiamus ꝯfertis iã no tis: nouaꝝ reꝝ adiũctione ꝯfundemus vt inde memorie hinc obliuioni ſuccurrere poſſimus. Tẽpoꝝ interdũ curriculis priora queqꝫ obſcu
