litudinẽ eius. Quare optime fiet memoria ꝓprijs reꝝ imaginibus vt ſimiles ſint rerum.
P Reter hoc ꝙ imaginum hec ꝑfecte ⁊ clarius: illa vero imꝑfecte ⁊ obſcurius imaginatũ repreſentat: qͣꝫplures alie ipſaꝝ ſumun tur ꝑtitiones vel reſpectu materie eoꝝ quorũ ſunt vel reſpectu modi quo formant̉: quantuꝫ eꝗdeꝫ ad memorabile attinet duplices inquit Cicero ſimilitudines eſſe debẽt: vne reꝝ altere verboꝝ. Et quemadmodum extremas (quas alij vocabuloꝝ ſeu dictionũ vocãt) oratori nul latenus ꝑſuadendas vult Sibutus: ita retum (quas Quintilianus ſnĩaruꝫ ⁊ pleriqꝫ alij ora tionum aut ꝓpoſitionũ appellant (rethoꝝ pro prias aſſerit. Et hoc ea cauſa arbitor: qua Tul lius ait tũc nos plus negotij ſuſcipere magiſqꝫ ingeniũ nr̄m exercere: cum ſeorſum cuiuſqꝫ vo cuſe memoriã expetimus. Quoniaꝫ hꝫ ⁊ idem verboꝝ ſimilitudines ſunt cũ ſũmatim vniuſcuiuſqꝫ noĩs ⁊ vocabuli memoria imagine no tat̉. Et eam nõnulli ita deſcribunt. Vocabuli imago eſt ſil̓itudo termini in toto vel in parte ſimilis eidem pro illiꝰ memoria capta. Sed re rũ (inꝗt Cicero) imagines exprimunt̉ cũ ſum matim ipſoꝝ negotioꝝ imagines cõparamus: Ad hoc nõnunqꝫ vnico efficimus ſimula chro: adinſtar hoꝝ qui in corrigia vel pãniculo nodũ dũtaxat nectunt quo negotij rei aut ꝑſone autue alterius qd̓ libuerit intuitu reminiſcan tur. Eſt aũt imago rei: vt nonnulli volunt qua nõ tam or̄onẽ ꝑ quã exprimeret̉ penſamus qͣꝫ
