nus miratu dignis: que mẽtẽ alumqꝫ excitẽt: qd̓ res aĩa carentes minime facerẽt niſi in ma nũ alicuius eas mouentis collocaremus ut ex motu illo memoria naͣlis cõmoueat̉. Quare ſi ꝗd neceſſarij nõ parauit natura cogitatio nr̄a adijciat: qͦtenus ⁊ ſenſatas ⁊ egregie ſeſe exercitantes admittamus imagines. Id aũt preci pue quoqꝫ obſeruãdũ eſt: quatenus hmõi ima go ꝗppiam nel in loco ipſo aut circa eũ operet̉ ⁊ potiſſimũ ſi ſimplicẽ dũtaxat collocemus: S ꝗppe Ioãnes memorãdus foret: Ioãnem aliquẽ cui uidelꝫ hoc nomẽ ſit tibi notum uel ob amicitiã aut inimicitiã itẽ aut ꝓpter nirtutẽ uel uitium ſeu qũolibet aliter inſigni nota: et hunc in loco aliꝗd ſingulare operantẽ imaginari opꝫ/ Uel ſi res inanimata fuerit quarenꝰ aliquid circa ipſam agat: ueluti ſi libri meminiſſe uelim ut in alicuius manu librũ legentis fingam opꝫ: Agere nãqꝫ imaginem autue pati neceſſe eſt. Ocioſa quippe uel paꝝ uel penitꝰ nihil cõmouent. Vt ſepenumero geſtu corporis pro dictione utamur ut pro bello bellãtes: ita pro ſcriptura ſcribẽtẽ ⁊ ita deinceps: qd̓ fa cile obſeruabimus: cuiqꝫ perſone ꝓpria arma inſtrumẽta ⁊ officia adaptantes: quatenus ei ſolita ⁊ cõſueta in operationis ⁊ auxilũ ſuffragiũ adiuncta imaginemur. Sua etenĩ unicuiuſqꝫ arma inſtr̄a ⁊ officia (ut inquit Publicius) Authores diſtinguere poterunt. Aratꝝ enim raſtrum ⁊ huiuſmodi nõ aurifici conducunt: ſed ad ruſticum ſpectãt: ita Galea torax lancea enſis ⁊ id genus inſtr̄a bellatoris ſunt. Id deniqꝫ ſummopere cauendum eſt ne equo
