catio: que eſt mater (ut aiunt) ꝯtingẽtie ⁊ erroris memoriã fallat: Vt illi accidit ꝗ duꝫ pro argumẽti ꝓpoſitione maiore poſuiſſet leonem ⁊ pro minori urſum reſpõſurus dixit nego leonem ⁊ ꝯcedo urſum: uolens dicere nego maiorem ⁊ ꝯcedo minorem: ſi plerũqꝫ nõ ſatis exercitati fallunt̉ in perſpicax ingeniũ ⁊ memoria naͣlis ſuffragetur ut ſi uelim meminiſſe huius dictionis lapidis: ponãqꝫ lapidem realem pro imagine accidet forſan ut ꝓnunciaꝫ petra uel ſilex hec ſiquidem imago ad iſta ſynonima hꝫ ſimilitudinẽ ꝓportione analogiã ſiue eꝗuocationẽ. Inſuꝑ pono imaginẽ que exprimat hãc dictionem canis niſi aliud adiecero erit imago equoca ad canẽ latrabilẽ/ piſcem marinum ⁊ Sydus celeſte veluti ⁊ hec dictio eſt: quamobrẽ ſũme enitaris ꝓprias ſummere imagines. Quare ⁊ in tranſumptionibus congrua vtendũ eſt ſimilitudine ⁊ ꝓportione: ⁊ debita Ethy mologia ſi qua placet neceſſaria erit. Et recta ĩterpretatio atqꝫ ꝓportionata vocis cornitio. Hic copioſe imaginũ accepiſti naturã. Id dũtaxat ſuꝑ ⁊ vt habitas ⁊ firmiter memorie cõmendes atqꝫ ſepius iteratiſqꝫ vicibꝰ tecum re petas. Imagines ꝓinde alphabeti ſeu noĩa de mõſtrantia litteras bn̄ memoria teneantur vt ſepius reputantur qũo aũt huiuſmodi imagines fiant inferius cap. nono edocebimus.
SI recũ repetes q̄ iupra recẽſuimus. Ima gines ſunt ſil̓itudines ſiue reꝝ ſiue verbo rũ: Reꝝ aũt imagines facimus effingentes ne gocioꝝ ſimilitudines ꝗbus nobis ſũmatim re
