preſentent̉. Verboꝝ auteꝫ ſumimus cuiuſlibet noĩs ⁊ vocabuli ſeorſuꝫ memoriã aliqua ſpecia li nota figẽtes. Et hic ꝗdẽ moduꝫ variat̉ peneverboꝝ varietatẽ. Sunt ꝗppe ſil̓itudines eoꝝ vel note vel penitus incognite. Notaꝝ aut he aĩate: ille vero abſqꝫ aĩa: Inter aĩatas aũt nõnulle cões ⁊ aliqꝫ ꝓprie: ꝓpriaꝝ uero ſũt aliqꝫ ſimplices ⁊ alie duplices uel multiplices. Ita pariformiter cõium ille ſimplices alie autẽ ex pluribꝰ ꝯſtituunt̉ partibꝰ quemadmodũ poſte rius liquebit: Imaginũ itaqꝫ has ꝓprias: illaſ ꝟo ĩproprias intelligis: q̄ ſiꝗdem ꝑ ſimilitudinẽ colligãtiaꝫ cathenã atqꝫ artem dictionãdi fabrificamus accõmode ac ꝓprie eſſe pn̄t. Cõparatione ãt figmẽto tranſumptione ⁊ inſcriptione: licꝫ ꝓprias ꝯſtituere poſſimus pro metaphoricis tn̄ petiſſimuꝫ hmõi ab authoribus adinuẽti ſũt. Qn̄ nãqꝫ ꝓpria rei imago nobis ad manũ nõ eſt mox ſimilitudine qͥdam effingimus aliꝗd pro ipſa: ut pote corporis qͣlitateꝫ diuerſimode deſcribẽtes. Itẽ notamus ꝓprietates rei uel interp̄tamur nomẽ illius aut eiuſ uerbi cognitionem a ſono accipimus qd̓ cõmo dius locari neꝗt. Inſuꝑ ab effectu cãm accipi mus: ⁊ rurſus effectũ a cã. Arma quoqꝫ ⁊ ĩſtr̄a ſuos nobis indicãt poſſeſſores ⁊ artifices. Sic motꝰ corꝑis ſua hꝫ ſign̄ata. Vnũ quoqꝫ oppoſi toꝝ ꝑ alteꝝ cognoſcit̉ atqꝫ memorie in remini ſcẽdo ſuffragat̉. Accidẽtia ſil̓r ſuis ĩſunt ſubie ctis: ſicuti ⁊ ꝓpria q̄ ꝑ ipſa memoramur: ⁊ rurſus hec ꝑ illa Inſignia deniqꝫ ꝑſonaꝝ locoꝝ ſiue reꝝ nobis ſunt imagines pro ſuis ſignatis: Hoꝝ lõga apud Publiciũ eſt exemplificatio:
