uerim niſus ſum reddere peruiũ. Et ob id in p̄ſentiaꝝ Publicij verba huc formal̓r retuli: ſenſum quẽ inde ve nari poterã explicãs. Ait itaqꝫ magna nobis inienſaꝫ ⁊ pene diuinã cõmoditatẽ: reꝝ ⁊ lr̄aꝝ adiunctionẽ affer re ꝑiculo iaꝫ cõpertũ eſt: Caput nãqꝫ rei cuiuſlibet obli qua linea circũductu variabimus figura qͣdrati. Cum v̓o imago ĩ hoĩe: aut obliqua linea ſenſim ducta: aut lr̄a pro orbis cardinibus verſa nouas pͥmis adijciet figuras: vel cũ res integre tractimi ducte cõminuteqꝫ ꝑſcribendaꝝ partiũ addit amentũ nobis ſuppeditabũt. Sagaci enim exꝗſitaqꝫ arte/ verſe diuiſe/ tracte/ ⁊ adiũcte/ lr̄as lr̄is cõnectent: exitũ reꝝ aꝑient atqꝫ ſignificabunt. S enim ad ſolis ortũ: terre centrũ lr̄am vertes/ M Ad oc caſum vel celũ C/ Ad diẽ mediũ O/ Ad ſeptẽtrioneꝫ/ F ſibi iũgit vocalis. Cõſona eodẽ ordine ſeruato vocales liꝗdaſqꝫ annectet. Que verſibꝰ his cernunt̉ comple xa. Prima tenet cẽtꝝ/ O celũ mediũ diẽ / D ſepteꝫ/ F. triones. Omni re curta/ O ſibi ſit rotũda. Diuide ꝑ altũ/ S lõgumqꝫ per / / Crux/ t diſtinguit min/ corona variabit. Cõplices idẽtidẽ. Media diuerſa ac varia finges argolicos enſes hiberaqꝫ tela: hec ille. Quid ex hiſce velit tuipſe ꝯiectabis: ſi ex verbis diuinã cõmoditatẽ policentibus diuinari queas ꝗd obſcura Apollinis oracula ꝓmittãt: Vnũ fateor ſepenumero cõpertuꝫ habui facilius mihi fore ꝗppiam excogitare qd̓ alij ammirent̉ veluti ſibi raꝝ ⁊ inſolitũ: qͣꝫ ipſe queã alioꝝ ſomnia ĩterpretari. Ea aũt huius authoris mihi ſnĩa videtur: ꝙ ſi lr̄a aut ſyllaba vel queuis dictio ad hãc figurã applicet̉ diuerſimode variabit̉. Quadratum nãqꝫ adinuenit variãdis reꝝ principijs ſiue ſyllabaꝝ ſiue dictionũ: Circulos vero ad variationẽ medie vel finalis terminationis eaꝝ: Si ꝗppe oblique linee lr̄a vel ſyllaba applicet̉ ⁊ ꝯferatur ad aliqͣꝫ lr̄am quadrari: aliud ⁊ aliud dictioH
