Fictio Ethymologia modi qui practicãdi vſu ueniũt. In qͣ re ſuminopere tn̄ cauẽdũ eſt ne faciliter variemus: ſꝫ qd̓ ſeſe pͥmũ ꝓ imagine obtulerit id ꝓtinus acceptemus ne forſan alioꝗn in reiteratione error obringat. Qn̄ facile erit. Effictione cuiuſli bet rei faciẽ certis deſcribere ſignis: vel naͣles affectus notare: aut ab ethymologia imagineꝫ ſumere: uel ſono vocis. Aut ẽt cuiqꝫ corꝑis ꝑti ſuã tribuẽtes ꝓprietatẽ: quã dũ ad mẽte reuocauerimꝰ ſit nobis ꝓ qͣſito apta ſil̓itudine ima go. Ita quoqꝫ cuiuſqꝫ rei ꝑſone vel loci ĩſignia ꝓ ipſiſmet rebꝰ ꝑſonis uel locis collocare opportunũ cẽſemus. Hoꝝ uaria ſũt apud Publi ciũ exẽpla: Effictionis ut ſenex tremulus curuus gemẽs labijs demiſſis cano mẽte. Et iuuenis ꝑ oppoſitũ: Notationis ut lupus uorax ca pra fugax: Timida dama leta iuuẽtus: Triſtis ſenectus: ⁊ reliqͣ id genꝰ ethymologia utimur ꝓ dictionibꝰ locãdis imaginãtes ſimulachruꝫ hn̄s cõditionẽ qͣlẽ hmõi ĩterp̄tatione denotãt ut ſi oporteret imaginare Philippũ ⁊ nullus hoc noĩe nobis cognitus occurreret eius inter pretatio locãda foret utpote alijs equoꝝ amator: in qͣ re tn̄ neceſſum eſt memorie ꝑiodũ pone ne eꝗuocatione paralogizet̉. Sic eriam ſup plantator pro Iacobo: ꝓ ſancta lege Hierony mum. Et pene infinitas eiuſmodi ex Ethymo logia Iſidori poterimus uenari imagines.
TRanſumptione item unam rem altrius ex ſimilitudine aut ꝓportione in ipſis cõperta facimus imaginem: ut ſol deitatem ueri
