Accn̄s ꝓprium relationes mutuo ſeſe in nr̄a collocant memoria: vt ſi pr̄em poſuerimus filius cenſebit̉ poſi tus. Si dn̄m ſeruus ⁊ quecũqꝫ aliquaꝫ hn̄t adinuicem habitudineꝫ: penes quaſcũqꝫ cõpara tionis ſpẽs: Principij enĩuero ad finem ⁊ medij ad vtrũqꝫ reſpectꝰ eſt. Ita maioritatis ad minoritatẽ: ⁊ equalitatis que vtrãqꝫ excludit: quoꝝ oĩa longũ eſſet afferre exẽpla: que ex tra ditis facile ꝯiectabis. Accn̄s quoqꝫ ⁊ ꝓprium in ſuo notabimus ſb̓cto: vt in mauro nigredinẽ: fuſcedinẽ in Arabis: Rubedinẽ in dalmatis: in gallicis albedinem ⁊ ita deincepe. Et ꝙ homo ſit riſibilis/ hĩnibilis equus: barritus in elephãte: ⁊ pariformiter quãlibet ꝓprietatẽ ⁊ paſſionẽ ſuo tribuemus ſubiecto: vt infra trac. 4. cap. 2. latius replicamus. In qua re ſũmope re notandũ: vnũquodqꝫ nomẽ ſubſtantiã ſigni ficans: duo maxime ſignificare: ⁊ ſubſtantiam ipſam ⁊ accn̄s eius: veluti lupus ꝗdem primo aĩal ⁊ deinde voracitatem eius. Et hmõi noĩa adinſtar adiectiuoꝝ cõparatione variant̉ in ſi gnificato ſecũdario: ſiue ꝓpriũ ſit: vt hic ganimedior eſt ganimedo: hoc eſt: ſuꝑbior: ſiue cõe vt Petrus ẽ bellua belluior: Aſino aſminior: Pro hiſce itaqꝫ ⁊ que ab ipſis trahuntur tam adiectiua qͣꝫ etiam verba vel participia ſufficiet primiriuum poſuiſſe: Natura quippe primitiui virtualiter vim relatiui cõplectitur.
Q Uoniam ⁊ ꝓprio ⁊ metaphorico modis/ Limagines fieri lr̄aꝝ ſyllabarũ ⁊ dictionũ
