aliquid entis teſte Ariſt. 7. metaphi. ⁊ nõ põt diffiniri niſi per additamentũ: hoc eſt ꝑ ſb̓ctuꝫ qd̓ eſt extrinſecum ꝗdditati ipſius accn̄tis: ita quoqꝫ eius memoriã ex arte nõ poſſumus hr̄e: niſi in ſb̓cto cõſiderati. Et hoc ꝗdem ſat erit fi pro accidente quolibet ſubiectũ in quo ꝑ excel lentiã comperit̉ accipiamus: eo nãqꝫ memora to difficile foret accn̄s ignorare illi ꝓpriuꝫ. Vt ergo libuerit. Simitatis. meminiſſe ponat̉ ali ꝗs curui naſi: ⁊ ex diffinitiõe hoc accn̄s affert: ita pro criſpitudine aliquẽ regirantes hn̄tem capillos ponamus. Et pro Sapiẽtia aliquem qui ea p̄poleat: pro albedine Cretã niuem Cignuꝫ: nitrũ: Item ꝓ nigredine coruũ vel ethyo peni picem carbonẽ pro magnitudine: gigantem. Siue nãqꝫ accn̄tia in aĩa ſint: vt habitus intellectuales paſſiones potentie ⁊ virtutes: ſi ue extra aĩam cõſiſtant vt ceteroꝝ geneꝝ/ per ſua pn̄t ſubiecta in ꝗbus potiſſimum reperiun tur locari: Poſſimus quoqꝫ ex noĩbus eoꝝ ac cidẽtia memorare penes regulas hactenus expoſitas: vtpote pro albedine nõ ſubiectum ponas ſi timeas eꝗuocationeꝫ ac vnũ pro reliquo locatũ fuerit: ſcilicet ſubiectum nõ pro accn̄te ſed pro re ipſa: vtpote non cogitẽ de albedineniuem cõmemorans ſed niuem ipſam abſolute vt res eſt nõ vt ſubiectum albedis: tunc ſiꝗdeꝫ Iuxta regulas imagũ vocalium ⁊ etiã medes metaphoricos imaginanda forent accidentia. De poſitione ſiꝗdem accidentiũ ſupra in cap18. trac .3. de accn̄te ⁊ ꝓprio abũde diximus in fine: ⁊ voce loquela/ inſcriptione / fictione/ tran ſumptione/ ceteriſqꝫ alijs modis eaꝝ recorda
