per inductionem ꝓbare velim hanc ꝯcluſionem: oĩs homoſcribit imaginabor Petrũ Ioãnem ac Socratẽ in loco ſcribentes: ⁊ mox admiratione ꝯcedam oĩs homo ſcribit: ꝙ vbi ea non ꝓtinus inferretur natura ipſa: in proaximo loco fuerit per ſe collocanda vel per ſimilitudi nẽ vel inſcriptionẽ fictionẽ aut comparationeꝫ ſeu qũo libet aliter iuxta p̄libata: Syllogiſmum autem ex ſolo medio (in quo tota eius virtus eſt) memorare poſſumus. Is enimuero formalis eſt ꝯſequẽtia que logico no tiſſima ex medio: quare pro hoc ſyllogiſmo: oĩs latro eſt vltimo ſupplicio plectendus: Socrates eſt latro: igitur Socrates ẽ vltimo ſupplicio plectẽdus ſufficiet poſuiſſe latronẽ quẽpiam cui caput amputetur ⁊ is Socratẽ manu indicet: Item omnis medicus curat: Hieronymus eſt medicus: igit̉ Hieronymus curat. Sat erit Hie ronymum circa infirmum ſolicitantem ponere: niſi for ſan plus circa loculos qͣꝫ morbos. Opꝫ ꝗppe illationis cãm notare alioꝗninanis fuerit hec doctrina. Agnita aũt cauſa effectum ignorare nõ poſſumus. Ob id elaborandum eſt quatenus mediũ: qd̓ eſt ꝯcluſionis cauſa vel cõplexa vel incõplexa mẽte teneamus. Accipito ob id ꝓpoſitionis obiectum cum queſtionis nota ⁊ qd̓ rn̄dendum foret ⁊ quo reſponſum ꝓbaturus eſſes ſit tibi cõpe tens medium ad inferendã ꝯcluſionem. Vt ꝓbaturus aliquem habere pedes hoc eſt iſtã ꝯcluſionem Ioannes habet pedes: ſume hanc qõneꝫ: Quis hꝫ pedes: que queſtio exigit hoc rn̄ſum: Qui currit: ſiue currens: ſit itaqꝫ currens medium inferende cõcluſionis: hoc modo oĩs currens habet pedes Ioãnes currit: ergo Ioannes habet pedes. Pro toto aũt illo arguniẽto ſufficiet poſuiſſe aliquẽ cuius pedes plurimũ admiramur: cuꝫ curſus ac ſaltus pedibus attribuat̉ ẜm p̄determinata: Veꝝ cum maior ꝓpoſitio ſit virtualiter totus ſyllogiſmus: ſat erit
