eſt fantaſmata ſpeculari. Vnde eruditus ꝗſqꝫ efficitur literarum gnarus: cum noſtra cognitio a ſenſatis maxime nobis vendicanda ſit. Nequaqͣꝫ tamen fantaſticos generat: fatuos in ſanos/ delyros/ ſyncopatos mente: vel ingenio obſcuriores. Ni forſan id propter abuſum vt in quibuſlibet alijs contingere nouimus accidat. Alioquin Ariſtoteles/ Seneca/ Tullius ⁊ id genus: pleriqꝫ alij priſcorũ: (Vt Neothericos viros literatiſſimos eo munere taceã) ſtolidi: inſipientes: ⁊ fatui: venirent inſimulandi. Qd̓ ſi abſonum ſibi videatur: digito labellum premat: quiſquis talis eſt deterctor: ſueqꝫ deputet ineptici: craſſitudini: ⁊ Segnitiei: ꝙip̄e tãti ſit muneris exors: quo egregios quoſqꝫ egro fert animo p̄claros eminere.
¶ Et defleat tam alienũ a ſe hoc p̄diuinũ beneficiũ: Cõmendatio Artis. inter literatos maxime precipuos exercitatiſſimũ: arcana licet forſan mente repoſitũ. Cuius vim hi duntaxat nouere: qui perpaucis conquiſitũ canonibus: iugi meditatione/ exercitatione: ⁊ ſedulo vſu facilẽ quendã habitũ memorandi generarunt: quem nec leuiter amittere poſſent. Hinc vana eoꝝ concertatio eſt: qui propterea nullius momenti eſſe contendunt: ꝙ in longos iã annos inter abditiſſima priuatim delituerit. Occultatio diurna artis. Eadẽ nanqꝫ ratione viderentur aſpernenda: que indies humana induſtria ex ſecretiſſi mis eximit latebris. Et quis neſcit veteres plura ſuis etiã amiciſſimis abſcondiſſe? Quãobrẽ noſtro euo congratulandũ eſt: vbi paſſim quiqꝫ moliuntur in lucẽ quippiã grati edere: vnde ⁊ oblectari poſſit auidiſſima ſtudioſoꝝ mens: ⁊
