Blandi illum ad genua gnati dixere parentem.
Id metuar saltem secum ne fortior alter
355Te, Dea, congressus victricibus exuat armis,
Et vacuos complexa thoros, complexaqus natos
Aegialaea dolens proles pulcherrima Adrasti
Defleat indigno Diomedea funere raptum,
Virgineam niveo posuit cui e pectore zonam.
360Haec memorat, simul humorem Dea pulchra fluentem
Ambabus tergit manibus, pellitque dolores.
At Superum Regem Pallasque, & candida Juno
Conveniunt, prior & Patrem Tritonia blandis
Adgreditur dictis: Veneris miserere dolentis,
365O genitor, namque Argivam officiosa puellam
Semiviro cuidam dum foedere nectit amoris,
Hortaturque manu mulcens, ut fida maritum
Æquoreum per iter, Phrygiasque sequatur ad oras,
Aurea lacteolam perstrinxit fibula volam.
370Sic ait insultans, subrisit maximus olli
Divorum pater, atque hominum, Cypriamque[1] benignis
Adloquitur verbis. Non te, charissima, pugnæ,
Armaque dura decent, ea Martis munera sunto,
Palladis aut sævæ: tibi blanda accendere amantum
375Jurgia concessum, atque animos Divumque, hominumque
Imperio regere, & placidis exurere flammis.
Interea Æneam Diomedes numine quanquam
Protectum Phœbi ter ferro invadere pergit.
Ter Deus audentem vi reppulit[2], ultima tandem
380Tentantem increpitat, torvoque hæc intonat ore:
Tydeo gnate, quid æthereis contendere Divis
Audes mortalis? nec enim stirps una Deorum est,
Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/101
Appearance
Haec pagina emendata est