Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/103

Quem sueti colere, audemus, vel cedimus agris?
Hæc ait, accenditque animos, huic jungitur ingens
Sarpedon, dictis atque Hectora pungit amaris;
Maxime Priamidum, quo jam furor, iraque cessit?
 415Jactabas te etenim externo sine milite, Ġrajos
Pulsurum Troja, jacturum & puppibus ignem
Nunc, quum bella manus poscunt, velut ægra leonem
Turba canum fugitis pavidi, ac torpetis inertes,
Tuque, Phrygesque tui; ingentis socia agmina pondus
 420Portamus pugnæ. Ab Lycia, Xanthique fluentis
Namque profectus ego, pendentis ab ubere gnati
Immemor, & charam uxorem, patriamque relinquens,
Ingenteis & opes Troja pro manibus altis
Bella gero, nec enim Lyciis est crimine ab ullo
 425Infensa, aut in me peccavit Græcia quicquam
Quare age, Te nam ductorem decet, agmina Troum,
Delectosque duces sociorum in proelia tecum
Voce, manuque voca. Hæc fatur,mentemque momordit,
Hectoreumque animum: fulgentibus asper in armis
 430Actutum salit ab curru, atque hastilia quassans
Bina manu, magnis instigat vocibus alas
Firmantur Troes, consistuntque agmine denso.
Stant Danaum conferta acies, oixæque resistunt,
Tum veluti in campis paleæ jactantur inanes
 435Arte virum, quum flava Ceres spirantibus Euris
Grana legit, stipulamque leveis sinit ire per auras,
Albescit circum tellus, sic arma, virosque
Quadrupedum ab cursu, peditumque immane ruentum
Pulverulenta tegit nubes, caelumque recondit.
 440Mars noctem adglomerat Danais, currusque, rotasque,
Et pugnam involvit nimbo, & caligine caeca.
Namque ipsi Teucrorum animos accendere Apollo,
Auxiliumque ollis præstare injunxerat olim
Pallada quum pugna, campis & abire relictis
 445Adspiceret. Magnum Aeneam dein sedibus altís
Robore perfusum insolito medio agmine sistit.