Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/107

Dira agitant fata, & prefixi termínus ævi.
Jam prope constiterant gnatusque, neposque Tonantis.
Tlepolemus prior hæc quæ te dementia cepit,
 545Sarpedon, rudis ut pugnæ in Trojana venires
Litora Te Jove progenitum nos credere? patri
Fratribus atque, adeo absimilem virtute, manuque?
Amphitruoniades genitor meus Ilion altam
Sex olim ratibus, nec bellantum agmine magno
 550Aquavitque solo, & campos vastavit opimos
Laomedontis equos; jurataque pacta redempt
Hesiones repetens, quantum tibi robore dispar!
Cui pereunt turmæ, atque utinam tu fortior esses
Tam mihi præstantem daret hæc victoria laudem
 555Sarpedon contra dictis brevioribus infit:
Verterit ille quidem Trojam: haud indigna Tyranno
Sors ea, qui bilugos, ac debita præmia factis
Abauerit, verbisque animum irritaverit audax.
At sibi ego mortem hoc telo, crudosque dolores
 560Vaticinor, dabis hunc nobis prostratus honorem
Plutonique animam. Hæc fatur, satus Hercule telum
Braxineum adtollit, vacuas simul utraque in auras
Hasta manu volat, at mediam Sarpedonis illa
Transadigit juvenis cervicem ferrea cuspis.
 565Ille ruit, longa clauduntur lumina nocte.
Tlepolemi femus in lævum telum incidit hostí,
Ossibus inque hæret fixum; sed triștia fata
Depulit ab goato genitor, Lycii agmine facto
Circumstantque ducem, tutaque in parte reponunt
 570Frendentem, & magno transfixum membra dolore,
Namque hærebat adhuc femori exitialis arundo
Nec sociorum aliquis telum convellere acutum,
Dum trepidant, properantque armis excedere Grajum
Attonitus meminit. Magno clamore per agros
 575Tlepolemum parte ex alia in sua castra ferebant
Argivi juvenes; sed enim commotus Ulysses
Volvebat secum Jovis an Sarpedona prolem