Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/114

Nuncque etiam ingenteis inter tot stragis acervos
Languidus, ac telis perfossus membra facerem,
 765Eripui pedibus memet, pugnasque reliqui
Hæc Mavors, torvo quem Jupiter increpat ore:
Quid mæstis nostras obtundis questibus aureis
Hic residens, mihi cunctorum infensissime Divum?
Prælia te, cædesque juvant, & noxia bella,
 770Maternumque tibi ingenium indomitumque, feroxque
Nec sine Junonis jussuque, & numine Pallas
Hæc furere auderet; sævos lenire dolores
Sed præstat, nostro quoniam de sanguine tandem
Diva parens cœli æthereas te effudit in oras,
 775Quod si non nostro ferres te & semine cretum
Jam dudum gemeres Erebi detrusus ad umbras
Enceladumque infra, & spirantem immane Typhoeum.
Hæc fatus toto quæsitum Pæona cœlo
Adproperare jubet: docta medicamina dextra
 780Ocyus hic spargit miscens, sanatque dolentem
Candidus ac veluti fici de frondibus humor
Lac liquidum celeri motu cogitque, premitque
In solidum, succis ita suave olentibus omnis
Ardor abit, stetit unda fluens. Hebe inclyta fratrem
 785Prima lavat, super & dios inspergit odores.
Ille Patrem propter fulgenti in veste resedit
Lætitia exultans: Juno, ac Tritonia Pallas
Ab campis pulso petierunt æthera Marte.