Namque animum enervet potius, frangatque necesse est.
At Superis libare nefas, me flumine donec
260Abluero, nec enim manibus tractare cruentis[1]
Sacra decet, caelo aut pollutas tendere palmas.
Sed tu, chara parens, sacram pete Palladis arcem.
Tecum una Iliades, ac templum thure vapora.
Tum vestem eximiam, gemmis, auroque rigentem
265Quæque tibi fuerit gratissima, munera Divae
Sacra dato, dein bissenas, pingueisque juvencas
Anniculas, juga non passas promitte daturam
Si Tydeo genitum ab muris averterit altis
Hæc propera, Paridem interea (si forte vocantem
270Audierit) tristem in pugnam, Martemque ciebo,
Degenerem! tellus utinam cui lata dehiscat,
Quem Priamo, Priamique satis, Trojæque futuram
Perniciem æthereas genitor projecit in auras.
Ipsum ego si vivum Stygias descendere ad umbras
275Adspicerem, finem ingentum adventasse malorum,
Et miseris pacata rear jam sidera Teucris.
Hæc ait, at genitrix famulas jubet ire per urbem,
Iliacasque nurus in regia tecta vocare.
Ipsa in odoratum thalamum, ac penetralia tendic
280Hic numero, & pretio ingenti adservantur amictus
Arte laborati, pulcherrima Sidoniarum[2]
Matrum opera, in Phrygiam quos ipse advexerat olim
Priamides Paris, ab Tyrio quum litore pulchram
Tyndaridem Iliacas secum adsportavit in oras.
- ↑ V. 260. Manibus tractare cruentis. Communis gentium omnium sententia priscis nimirum veri Dei cultoribus tradita. Unde illud: Multum sanguinem effudisti, & plurima bella bellasti: non poteris aedificare domum nomini meo. Par. I. c. 21, & illud: Lavabo inter innocentes manus meas, & ita circumdabo altare tuum, Domine. Ps.25.
- ↑ V. 281. Sidoniarum. Quum Sidonias matres & Tyrium litus audis, non Tyrum Phoenicia, sed Peloponnesi urbem cogita illius coloniam unde ejus incolæ Sidonii vocati, sicut Carthaginienses Sidonios, & Tyrios vocat Virgilius, quis ab illis oriundos.
