Sic tandem adfatur: Quæ sit sententia Graiis
Audisti satis, hæc mi etiam arridetque, placetque
Quod pacem[1] exanimis, & Martis sorte peremptis
Oratis, non invideo, nec justa recuso.
380Nullum cum victis certamen, & æthere cassis.
Foederis altisonans testis Saturnius esto.
Dixerat, atque altum Divis sceptrum extulit aureum
Carpit iter subito Idæus, portisque propinquat,
Atque arce in summam properat qua plebsque, ducesque
385Adfuerant urbe ex tota: & responsa Pelasgum
Soliciti exspectabant. Hic mandata minister
Exponit coram. Extemplo Graiique, Phrygesque
Accingunt omnes operi, vixque arva profundo
Surgens Oceano, placidoque è gurgite Phoebus
390Lumine lustrabat primo, quum pace sequestra[2]
Per campos Teueri, mistique impune Pelasgi
Occursantque sibi mutuo, pariterque laborem
Sortiti, ingenteis vectant e montibus ornos,
Mortaleisque virum exuvias olli, atque cruentos
395Turmatim imponunt plaustris stridentibus artus.
Tum nosci haud facileis, taboque, & pulvere nigro
Foedatos vultus, charorum & membra suorum
Flumine perfundunt puro, purgantque dolentes.
Verum altos gemitus, & inaneis ire querelas
400Laomedontiades prohibet[3], tum stragis acervum
Nec numero, nec honore cremant, atque undique vasti
Certatim crebris collucent ignibus agri.
Urbem deinde petunt, questum alto in pectore condunt.
- ↑ V. 378. Quod pacem. Hic, sicut & 250, Virgiliani versus sunt ex 11, ubi paria Aeneas Latini Regis oratoribus respondet.
- ↑ V. 390. Quum pace sequestra. Versus Maronianus in 11, ubi similes induciæ Trojanos inter & Rutulos. Similes inducias, & labores Trojanorum, & Latinorum habes apud Virgilium in 11.
- ↑ V. 400. Laomedontiades prohibet. Ne hujusmodi lamentationibus in proelia tardiores fierent civium animi.
