Nec minus & mæsti[1] diversa in parte Pelasgi
405Innumeras struxere pyras, & corpora passim
Imposuere rogis, ululatumque ore dedere,
Moerentesque altum cinerem, & confusa ruebant
Ossa focis, dein castra petunt, pictasque carinas.
Jamque dies, nec certa dies, lucis sed opaca
410Prima rudimenta, ac dubiæ confinia noctis
Impigra quum juvenum manus alto ab litore magnum
Adgressi tumulum statuunt simul omnibus unum.
Communemque rogum propter, murosque præaltos,
Turreisque, & totidem stridenti cardine portas
415Adjiciunt opera ingenti, fossamque profundam,
Latamque, & sudibus præcinctam ad labra præustis.
Hæc dum Grajugenæ properant, urgentque per agros
Dii Jovis in templo, & stellantis vertice Olympi
Adspectant opus immensum, miserosque labores,
420Miranturque: altum fundens sed pectore questum
Quassator terræ Neptunus farier infit:
Jupiter Omnipotens, quisquamne sub ætheris axe
Præterea[2] fuerit, Divum qui numen adoret,
Supplicibusque vocet votis? viden' ardua quantum
425Mœnia consurgunt? quanto distenditur ingens
Fossa loco? Et tantum contempto numine Graii,
Auspiciisque Deum, solitis & honoribus audent?
Artifices ingens in cælos gloria toliet
Qua lux cumque amplis diffunditur aurea terris;
430Nos vero indecores, nec jam memorabitur ultra
Ore hominum, quem nos murum[3], & crinitus Apollo
Laomedonti olim ad magnam construximus urbem
Dixerat, iratus contra sic Jupiter inquit:
- ↑ V. 404. Nec minus & maesti. Conglobatas? hic Virgilianae loquutiones, & hemistichia ex citato lib. 11.
- ↑ V. 423. Præterea. Simili sensu apud Maronem in 1.
Et quisquam numen Junonis adoret...
Præterea? - ↑ V. 431. Quem nos murum. Græcismus sicut ille quam Urbem statuo, & alia apud Latinos. De hoc mure Ovidius, & nos intra.
