Neptune armipotens, tene hæc indigna profari?
435Non etenim Divum multo imbecillior alter,
Tale loqui, aut animo auderet versare silenti.
Gloria tuta tua est, quam lux micat aurea late,
Quumque iterum patrias Graii vertentur ad urbeis
Moenia tu ista manu, & sævo perrupta tridenti
440Merge mari, & multa magnum tege litus arena,
Grajorum ut pereant nomenque, operumque labores
Talia colicolæ mutuo sermone serebant.
Nox ruit interea, perfectisque undique cœptis
Obtruncantque boves, & per tentoria Graii
445Optatis se onerant dapibus. Forte æquore ab alto
Lemnoque appulerant puppes, & vina vehebant
Jasonides Euneus has miserat, inclytus Euneus
Quem pulchra Hypsypile peperit de Iasone quondam .
Ille cados bis centenos Agamemnoni Atrida,
450Atrideque tibi dederat, Menelae, ferendos.
Ergo turmatim properant ad litora Achivi.
Et bobus[1], aut ferri[2], atque æris fulgente metallo,
Pellibus aut pulchris, vel servis unus emebant
Quisque sibi, & tota celebrant convivia nocte.
455Stant vigiles pariter Troes, sociique per urbem.
Providus at cœli de culmine Jupiter alto
Crebra tonans[3] strepitu horrisono terrebat Achivos.
Diriguere metu, atque in humum liquentia vina
Fundebant pateris taciti, nec sumere quisquam
460Ausus, quin Superum libasset pocula Patri.
Stratis deinde cubant: fessos sopor occupat artus.
- ↑ V. 452. Et bobus. Permutatio antiquissima forma commercii, ut alibi.
- ↑ V. 452. Aut ferri. An nummi, seu sigillata pecunia Homeri, aut saltem belli Trojani tempore in usa fuerint disputant alii. Vide quæ ad lib. 23. Hic ego ferrum, atque æs non signatum, sed appensum intelligo, quod pecuniæ vicem gerebat.
- ↑ V. 457. Crebra tonans. Quasi futurorum malorum præsagia iis ostenderet. Tonitrua enim, maxime si a destra coeli parte, atque ingeminata erant, infausta habebantur.
