Ingentemque, gravemque auro, ferrove catenam
20Suspensam Divæque omnes, Divique beati
Viribus obnixi trahite; at non vertice ab alto
Saturni gnatum in terras conamine malto
Moveritis quod si hæc placeat sententia menti
25Vos egomet facile, & totis cum montibus orbem,
Immensoque traham Oceano, tum ab culmime Olympi
Vincula constringam, suspensaque machina mundi
Aurai[1] in medio, & vacuo pendebit inani.
Tantum ego terrigenas supero virtute, Deosque.
30Talia jactantem superi, atque horrenda minantem,
Mirantur taciti, atque hærent, tandem aurea Pallas
Sic fatur: Roburque tuum, vireisque potentes,
Quis neget, o Divum, atque hominum rectorque, paterque?
At miseros animis, fatoque dolemus iniquo
35Oppressos Danaos virtute, & robore claros.
Verum age, collatis quando auxiliarier armis
Sancte, vetas, liceat saltem prudentibus ipsos
Consiliis regere, ac tristi subducere lætho.
Olli subridens genitor, cui sidera parent
40Sic infit; Ne chara time Tritonia, non hæc
Seria commonui, mitem me semper habebis
Morigerumque tibi. Hæc fatur, tum curribus altis
Eripedes jungebat equos, volucresque, jubaque
Auricoma insigneis: ipse aurea in veste refulgens
45Conscenditque rotas, & verbere terga sonanti
Percutit, effusi in cursum, terræque jacentis
Aetheris atque alti medium per inane volabant
Idæum versus culmen, silvamque virentem
Fontibus irriguam multis, matremque ferarum,
- ↑ V. 26. Aurai. Pro auræ soluta diphtongo, ut apud Lucretium
gelidai stringor aquai.
Et apud Virgilium: atque aurai simplicis ignem... pictai vestis & auri ... Aulai in medio, atque ejusmode sexcenta.