Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/153

Et positam in medio navem conscendit Ulyssis,
Qua hortantis vocem spatiis æqualibus ambo,
 110Ultimus inde Ajax, ferus hinc audiret Achilles.
O formæ tantum pubes studiosa decora,
Grajugenæ, quo prisca, viri jactantia cessit,
Qua se quisque olim ad Lemnum inter pocula mensæ
Tergaque taurorum, centum pro Troibus unum,
 215Bisque etiam centum insano jactaverat ore?
Millia nunc armata tamen jam cedimus uni
Priamidæ, mox qui flammas, ignemque carinis
Injiciet victor, vel aget per viscera ferrum.
Jupiter omnipotens, tale unquam dedecus alter
 220Sustinuit Regum? doluit vel pressus eadem
Clade, pater? Tamen Argolicis quum puppibus oras
Iliacas peterem, promissaque moenia fatis,
Sacra tibi nunquam caruere altaria donis,
Muneribusque meis, adipemque, & pinguia semper
 225Exta boum, & puris combussi tergora flammis.
Hoc saltem, o Divum genitor, (non Pergama posco,
Non Priami gazam) hoc saltem concede roganti
Incolumeis liceat patrias remeare sub oras
Ut miseris, sævasque manus evadere Teucrum.
 230Sic inquit, tetigere Jovem lacrimæque, precesque,
Agminaque Argolicas iterum perducere ad urbeis
Annuit, atque aquilam (quo non felicius ullum
Augurium ex avibus) superas sinit ire per auras
Fulvamque, ingentemque: olli tener hinnulus uncis
 235Unguibus hærebat, celeris pulcherrima cervæ
Progenies, hunc illa Jovis prope dejicit aram,
Regi ubi Coelicolum mactabant rite Pelasgi.
Tum vero angurium læto clamore salutant,
Et revocant animos, primusque ex agmine toto
 240Tydides volat, & fossam prævertitur altam.
Atque Agelao Phradmonida tergo incutit hastam,
Dum trepidus fugit, egreditur per pectora cuspis .
Ille cadit, super ingentem dant arma sonorem.