280Fuderat, huic calidum perrumpit viscera ferrum,
Ac veluti aut violæ[1], lassove papavera collo
Demisere caput, pluvia quum forte gravantur,
Haud secus olli humero cervix collapsa recumbit,
Insurgitque iterum Teucer, telumque sonanti
285Ex arcu jacit, Hectoreo sed corpore longe
Arcitenens abigit Phoebus: secat aera cuspis,
Iphitidæque Archeptolemi præcordia rumpit
Ille ruit curru ex alto, tum lumina somnus
Ferreus occludit, trepidiqué per arva jugales
290Hac, illac fugitant. Aurigam maximus Hector,
Et comitem magno perculsus corda dolore
Semianimem linquit, fratri tum tradit habenas
Cebrioni: ipse rotis, & curru interritus alto
Desilit in terram, saxumque immane prehendit,
295Voce tonans magna, & recta contendit in hostem.
At pharetra telum exemptum Salaminius heros
Impiger aptabat nervo, retroque trahebat.
Illum Priamides saxo petit, & ferit altum
Juxta humerum, qua cervices pectusque cohærent,
300Et lætho est aditus facilis, nervumque refregit
Dextera cum torpet, manibusque elabitur arcus,
Corruit inque genu; at lapsum fortissimus Ajax
Tutatur clypeo, ad naveis dum fidus Alastor
Mecisteusque ferunt clamantem, & multa dolentem.
305Hic animos pater ingenteis Saturnius addit
Trojugenis, cedunt Danai, retroque feruntur.
Hector primores inter fera lumina torquens
Huc, illuc graditur, ceu quum acrem monte leonem,
Setigerum aut quondam densis in saltibus aprum
310Insequitur canis, atque pedem pede fervidus urget:
Tergaque, coxasque observat fugiensis, & usque
Hæret hians, Danaum assiduus sic terga premebat,
- ↑ V. 281. Ac veluti aut violae. Comparationem hanc ex Gorgythione ad suum Euryalum traduxit Virgilius in 9. Æneid.
