Quare agite, Argolicas iterum vertamur ad oras;
25Iliacos quando vetitum jam vertere muros.
Talia Rex; hæsere omnes, mastique silebant.
Tydides tandem hanc profert de pectore vocem:
Haud equidem verear tibi me inconsulta loquenti
Maxime Grajorum, monitis opponere rectis,
30Qua decet, ac ducibus qua libertate loquendum
Concilio in magno; at dictis ne irascere nostris:
Atque etenim[1] imbellem quondam, ignavumque canebas.
Illa quidem Danaum norunt juvenesque, senesque.
Sceptra tibi, ingentes & opes, populosque superbos
35Numina concessere Deum, sed robur in armis,
Virtutemque aliis, quo non præstantius ullum.
Hinc fugere? Usque adeo ignavi, segnesque videmur?
Vel tantum has exosa fugit victoria dextras?
Quod si tantus amor patriæ, tibi classis in acta est,
40Instructæque rates, diteis inglorius Argos
I, pete, quid cessas? ponti patet æquor, abito.
At reliqui Danaum ad Priami pugnabimus urbem
Dum ruat usque, vel in patrios properare penateis
Si lubet,hi quoque contendant,ego Pergama,ego,inquam
45Et mecum Sthenelus tandem expugnabitus armis,
Non etenim sine mente Deum, sine numine Trojam,
Venimus Hæc jactat. Simul omnes ore fremebant
Grajugenæ, placida Nestor tunc voce profatur:
Tydide, & reliquos excedis robore Achivos,
50Consilioque ætate pareis; nec recta loquutum
Abnuerit quisquam; sed metam attingere rerum
Nondum ætas patitur, genitore ac Nestore posses
In lucem prodisse: gravi tamen ore paventeis
Regum erexti animos, populosque in bella vocasti.
- ↑ V. 32. Atque etenim. Nunc Diomedes postquam Græcos ac Trojanos omnes virtutis, ac facinorum suorum tentes effecerat, juris quondam sibi ab Agamemnone illat meminit, quam prius dissimulaverat.
