Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/173

 355Viribus, aut quaquam possis prædarier arte,
Et mihi Diva parens fatum impendere canebat,
Atque viam lætho geminam Thetis aurea quondam
Pugnanti namque ad Trojam, longumque inanenti,
Vita brevis decus ast ingens, & fama perennis
 360At Martem effugiens, si iterum patria alta videbo,
Laus mihi tota perit; sed longum vita per ævum.
Atque equidem cunctis suaderem ut puppibus altis
Hinc fugerent: non Grajorum stat Pergama flammis
Vertier aut Priami regnum. Saturnius urbem,
 365Jupiter ipse manu valida, civeisque tuetur,
Ulla nec Iliacas acies terrere pericla
Firmatas possint, obnixasque omnia contra.
Talia nunc ferte (hæc vobis commissa potestas,
Hoc munus meliora sibi, longisque carinis
 370Quærat consilia, iratum neque flectere donis
Pelidem speret. Phoenix tu hic, chare, maneto,
Ut memet patrias reducem comiteris ad oras,
Si lubet, haud etenim nolentem abducere mens est.
Dixerat, atque olli sermonem, & nescia flecti
 375Pectora mirantur taciti, dein talibus infit
Longaevus Phoenix, fletu & simul ora rigabat
Exitiumque animo versans, classisque ruinam:
Ergone sic odio indulgens, sævoque dolori
In patrias iterum sedeis remeabis, Achilles?
 380Nec lubet ab ratibus minitantem avertere flammam?
Mærentemque etiam, fili dulcissime linquens?
Me Sigea patet tibi litora classe petenti
Aeacides Peleus, belli necdum arte cruenta
Instructo satis, & Regum non cœtibus apto
 385Suasorem dedit, & comitem, rerumque magistrum.
Nec dulci amplexu rebar divellier unquam,
Gnate, tuo; non si abrasa Deus ipse senecta
Purpureum membris lumen, floremque juventa
Reddiderit, fueram veluti quum litus Achivum
 390Primum deserui, genitoris Amyntoris iras