Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/175

Ac Dolopum populos lata ditione regebam^[1]
Te hic talem, ac tantum, o hominum fortissime, feci
Consiliis, monitisque meis; convivia adire
 430Non unquam, aut epulas solitum, vel carpere somnos
Te nisi ego impositum genibus, dapibusque recisis
Flaventique alerem vino, quo ad pectora vestem,
Atque sinum ejecto rudis infans sæpe rigasti.
Quanta tui causa passus? Quam multa peregi?
 435Ut misero quoniam prolem mihi fata negarant,
Te gnatum adlegerem, solatia tota senectæ,
Præsidiumque meæ, columenque, & gaudia vitæ.
Sed tu, gnate, doma hunc animum, & miserescere Grajum.
Namque Deum quanquam sit summa potentia longe,
 440Atque honor, & virtus, tamen exorarier ipsi
Supplicibus votis, taurorum & sanguine fuso,
Et nidore gravi, & sacro libamine gaudent,
Admissum siquod scelus est mortalibus, ægris.
Scilicet atque Preces ducunt genus ab Jove summo,
 445Rugosæque genas, corrupte & lumina fletu
Assiduo, tardæque gradum vestigia Noxæ
Pone premunt, illa antevolat, lateque vagatur,
Et pedibus celer, & magno se robore jactat,
Terrigenum generi insultans: illæ usque sequuntur.
 450Qui Jove progenitas merito dignantur honore,
Hos Dive amplexu excipiunt, recreantque, foventque;
At se adspernanteis odere, Jovemque precantur,
Patrato ut meritas solvat pro crimine prenas.
Tu Jove propterea gnatas reverere potenteis.
 455Atque etenim, nisi te donis cumularet Atrides,
Sed veterem infenso premeret sub corde furorem
Non te Grajugenis^[2] posita auxiliarier ira

1. V. 427. Regebam. Ipsius Pelei vice fungebar in populorum cura, ac regimine. Dictum ex genio senecturis sua extollentis.
2. V. 457. Non te Grajugenis. Non enim satis Achillis honori consultum videretur.