LIBER DECIMUS.
ARGUMENTUM.
Agamemnon vigilans Achivorum ductores excitat. Ab utroque exercitu speculatores in adversum mittuntur. Ab Graecis Diomedes, & Ulysses, ab Teucris Dolon, quem captum, atque ad interrogata confessum Græci interficiunt. Inde ad sociorum stationem progressi Rhesum, sociosque ejus plures interficiunt, & equos abigentes ad navium stationem redeunt.
Atque duces somno domiti sub nocte jacebant
Argivum reliqui; at magnus vigilabat Atrides
Multa animo volvens, veluti quum fulgurat alto
Pulchricoma quondam Junonis ab axe maritus
5Seu pluvia ingenti, vel grandine, vel nive densa
Obruere arva parans, vel lacrimabilis ora, .
Et faciem invisam populis ostendere belli.
Sic Atride animum suspiria crebra fatigant
Insolitoque intus quatiuntur pectora motu.
10Jamque acies spectat Phrygias, flammasque micanteís
Plaudentumque haurit voces, fremitumque canentum.
Jamque altas versus puppeis, atque agmina Grajum
Lumina convertit; tum mæsta silentia terrent,
Et gemit adspectans[1], vellitque a fronte capillos
15ulta Jovem incusans, tandem sententia menti
Illa placet Nelei ad gnatum contendere magnum
Nestora, consilio si forte adiutus amico
Exitium ab gente, & ratibus depelleret igneis.
- ↑ V. 14. Et gemit adspectans. Suorum languore, & hostium alacritate deterritus, ex quibus infausta futurorum sumebat præsagis, quod amii, ac morentis animi proprium est.
