Oedipodioniæ duxisti in moenia Thebes[1],
Unde redux factis ingentibus inclyta famae
Præmia commeruit, sic nostris annue cœptis.
Anniculam tibi ego mactabo rite juvencam,
275Cui cervix non trita jugo, atque interlita fulvo,
Cornua, fronsque auro. Hæc infit, nec dura precanteís
Contempsit Dea, tum properant per gramina cursum.
Ibantque obscuri, ut multa sub nocte leones
Perque arma & cædeis, truncataque corpora passim,
280Et sanie, & fuso squallenteis sanguine campos.
At parte ex alia turmas vigil Hector oberrat,
Ductoresque ciet primos, cogitque frequenteis,
Et medios inter quæ sit sententia pandit.
Vocibus his: O si quisquam promittere tantum
285Auderet mihi Trojugenum, seu laudis amore,
Quam sibi non unquam morituram fortibus ausis
Ille reportaret, selecta aut præmia propter,
Quæ nos digna quidem dabimus, currumque volucrem,
Æripedes & equos, qui præstantissimi Achivas
290Ad naveis fuerint, alta & cervice comanteis,
Hæc, inquam, siquis forte ad tentoria Grajum
Exploratum ierit, vigil an custodia puppeis
Ut prius, obtineat, domiti vel robore Teucrum
Adproperare fugam malint, fessique quiescant
295Excubiis ab nocturnis, duroque labore.
Talia Priamides, hærent, trepidantque silentes
- ↑ V. 271. In moenia Thebes. Urbs Boeotiæ. Communius plurali numero efferuntur Thebe Thebarum; tamen in singulari quoque reperitur apud authores. Statius lib. 9.
Perituraque Thebe
& item in 1.
Premit agmine Thebes
Hippomedon.
Deducto nomine a Thebe Nympha, quam Asopus adamasse dicitur ejusdem regionis fluvius. Oedipodioniae autem dicuntur Thebæ ab Oedipo, qui in ipsis regnavit, Sophoclis, & aliorum carminibus notissimo.
