Tantisper properare sine, hinc toto impete cursus
Fundemur subito circum, fessumque sequemur.
330Quod si nos pedibus præverterit ocyor, illum
Argivas versus naveis trudemus, & agmen
Telum intentantes, Teucrum ne in castra reverti
Neve urbem possit. Steterunt sic deinde loquuti,
Corporaque inter densa virum latuere jacentum.
335Ille viam imprudens sequitur, gressumque fatigat
Jamque aberat quantum mulorum sulcus in agro
Porrigitur (bobus hi siquidem[1] præstantius altas
Proscindunt glebas, & culta novalia findunt.)
Accurrunt subito, ille pedem gressumque repressit
340Audito strepitu, & sociorum ex agmine quemquam
Adventare putat, qui se revocare, jubente
Hectore festinet; sed enim vix cominus hasta
Jactu aberat, sensit[2] medios delapsus in hosteis.
Acceleratque fugam trepidans. Illi acrius instant,
345Atque canes veluti nemorosa per avia cervum
Sectantur gemini , aut leporem, terrentque latratu
Horrisono, & malis crepitant, ille ardua multo
Cum clamore petit pavitans, sic sævus Ulysses
Constanter, Tydeoque satus sequiturque, premitque
350Intercluso aditu, & Grajum se adjungere turbæ
Custodum prope jam poterat, quum coesia Pallas
Tydidem insolito perfudit robore, ne quis
Grajugenum primus juvenem, se pone relicto
Impeteret ferro, telumque intentat, & altum
355Inclamans, vel siste, inquit, vel te assequar hasta,
Nec fatum effugies. Simul hæc, simul exit in auras
Missa abies, erratque volens[3], humerumque Dolonis
- ↑ V. 337. Bobus hi siquidem. Hanc observationem Homericam multis firmant qui de re rustica scripserunt.
- ↑ V. 343. Sensit. Loquutio Virgiliana de Androgeo in 2. Æneidos. Comparationem adiunctam delibavit Maro idem in 12, & aliis locis.
- ↑ V. 357. Erratque volens. Neque enim occidere sed vivum capere conabatur.
