Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/197

Impatiensque ut plena leo per ovilia turbans,
(Suadet enim vesana fames) manditque, trahitque
 460Molle pecus, sic ille furit, bissenaque Thracum
Corpora prosternit ferro; sed cautus Ulysses,
Quemque neci ut dederat Tydeo satus, ille trahebat
Deprensum pede, ne insuetus calcare cruenta
Membra virum staret sonipes, trepidusque paveret,
 465Hinc Rhesum adgreditur Diomedes; tertius ille
Ac decimus Plutonis adit regna invia tristi
Cum gemitu, capiti nam lurida somnia, natus
Enida adstiterat, ductu, jussuque Minervæ
Interea bijuges tacitus solvebat Ulysses,
 470Loraque connectens turba procul egerat omni,
Atque arcu (nec enim scuticam secum ille ferebat)
Urgebat ductum insolitum, noctemque paventeis.
Tydidæ comiti tenui tum adsibilat ore.
Ille animi incertus versat, currusne coruscos,
 475Queis auro varia arma jacent, temone prehensos
Inde trahat, vel sublatos, leve pondus, in altum
Efferat, an Thracum plureis demittat in Orcum.
Talia volventi secus adstitit aurea Pallas,
Cunctantemque monet: Reditum properare memento,
 480O Tydeo sate, ne Divum Phrygia agmina quisquam
Excitet: ac tanti marcescat gloria facti.
Dixerat, ille Deam sensit, novitque loquutam
Extemplo conscendit equos, pone instat Ulysses,
Maturantque fugam, celeres, castrisque propinquant.
 485Arcitenens sed enim ab cælo speculatus Apollo
Tydidae, Danaumque faventem Pallada cœptis,
Trojanorum acies ingenti percitus ira
Ingreditur, promptumque manu, Rhesique propinquum
Hippocoonta vocat, stratis ille ocyus altis
 490Emicat, utque locos vacuos, raptosque jugaleis,
Et stragem, tabumque inter, fusumque cruorem
Exanimesque viros, & membra trementia cernit,
Tum vero ingemuitque amens, charumque sodalem