Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/208

Ingemuit magno perculsus corda dolore
Fraterna de cæde Coon, Antenoris ille
 245Gnatorum major, turbaque tegente repostus
Telum ex insidiis magno cum robore torquet,
Atque infra cubitum Regem ferit, ærea cuspis
Adversam meat in partem: neque segnior heros
Horruerat quanquam, pugna, campisque recedit.
 250Adversumque Coona fremens longa irruit hasta.
Ille quidem turba e media Iphidamanta trahebat
Correptum pede festinans, Teucrumque vocabat
Ductorum primos: olli latus haurit apertum
Sub clypeo Atrides, gelidumque extendit in herba.
 255Sic Antenoridae gemini pugnacis Atridae
Occubuere manu, & Cociti ivere sub undas.
Ille hasta, gladioque. furens, saxisque pererrat
Per cuneos, nec dum motum tardaverat omnem
Plaga recens, calidusque fluit de vulnere sanguis
 260Ut stetit, ingentes Regem subjere dolores,
Parturiens quantis urgetur fœmina, quondam,
Quos sæve immisere Dex, Junonia proles
Quæ primæ præsunt nascentibus lithije,
Conscenditque rotas, & puppeis tendere ad altas
 265Aurigam jubet, ac magna ciet agmina voce:
O flos Grajugenum, ab curvis arcete carinis
Exitium, me quandoquidem fata aspera totum
Decertare diem prohibent, & sternere Teucros.
Dixerat hæc, urge bijuges auriga comanteis
 270Hique haud inviti accelerant, tum nimbus arena
Tollitur & spumis humescunt pectora canis
Urgentumque viam, Regemque in castra ferentum.

Hector ut Atridem cernit discedere campo
Trojanas, Lyciasque instigat voce cohorteis
 275Nunc Troes, Lyciique manum, nunc, Dardana pubes
Ferte citi, fugit ille virum fortissimus; at me
Fata juvant, decus hoc nobis Saturnius ipse,
Hoc signum dederat, laudem non invidet Hector