Hanc vobis, ruite in Danaos. Sic ore loquutus
280Instauratque animos, velut: quum dentibus albis
Ille canes[1] aprum contra torvumve leonem
Instigans venator agit. Prima agmina ductor
Ipse regit, Marti similis, molemque, oculosque
Qualis ubi rapida æthereo venit axe procella,
285Et ferrugineum volvit mare vortice torto.
Tum quem postremum, quem primum straverit heros
Diva cane Assæum primo, Autonoumque, & Opiten,
Et Dolopem Clytiden, & Opheltion, atque Agelaum,
Aesymnumque, Orumque duces, & robore clarum
290Hipponoum, ingentemque virum sine nomine turbam.
Ceu quondam imbrifero Zephyrus quum turbine, toto
Nubila agit cælo, crebrique ad litora fluctus
Volvuntur tumido in ponto, tum spuma sub auras
Spargitur, & saxis allisa remurmurat unda,
295Priamidae ardentis ferro tot densa cadebant
Argivum capita ac miseris extrema fuisset
Illa dies, ratibusque cavis, nisi magnus Ulysses
Talibus adstantem urgeret Diomedea dictis:
Quid lenti hic agimus, Tydeo sate? Nunc opus armis.
300Huc ades. An puppeis nobis spectantibus Hector
Tradiderit flammis? Tydides talia contra:
Ecce adsum; sed non dextra defendier ulla
Classem posse, reor; Teucris victoria quando
Ab Jove missa favet, non tristibus illa Pelasgis.
305Dixit, Thymbræumque rotis deturbat ab altis
Ære gravi ad lævam percussum pectora mammam.
At Regis famulum Molionem sternit Ulysses.
Exorteisque viros pugnarum in pulvere linquunt.
Olli apri ut gemini properant, turbantque ruentes,
- ↑ V. 281. Ille canes. Ille in comparationibus Latinis frequenter abundat, quod in Virgilio observavit Cerda, & Ruaeus in 1.
Ac velut ille canum morsu de montibus altis
Actus aper &c.
