Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/21

 325Non equidem vobis nil tale merentibus unquam,
Ponite corde metum, indigner: vos ferre puellam
Jusserit Atrides, simul hæc, Briseida pulchram
Duc, inquit, Patrocle, atque illis hanc trade ferendam.
At vos, vos inquam obtestor, vel quidquid in orbe est
 330Divorum, atque hominum durum genus, insuper ipsum
Grajorum Regem immitem, siquando ruentem
Hectora, perniciem ratibus, flammasque minantem
Pellere opus furit ille nimis, non ulla protervum
Fama animum, instantisve moratur cura pericli.
 335Sic inquit, paretque Menethei clara propago,
Paruit & Briseis honestas flumine largo
Humectans invita genas, puppimque reliquit.
Illicet ab sociis se se divellit Achilles
Litora sola petens, fixoque hic lumine vastum
 340Adspiciens pontum dabat has de pectore voces:
Mater, crudelis mater, quæ me brevis ævi
Fudisti, misero saltem daret æquus honorem
Terrigenas inter Saturnius, aspera ferrem
Non isthæc, raptà nec nostra ante ora puella
 345Impius irato sic succenseret Atrides.
Hæc queritur, Dea (sensit enim, novitque loquentem
Gurgite ab extremo) longævi limina patris,
Et vitreos linquens thalamos petit ætheris oras,
Candida ceu nebula æquoreis consurgit ab undis,
 350Afflictumque manu mulcens cita verba profatur:
Fare, age, quis mentem, fili, quis tristia torquet
Corda dolor? doleam tecum, atque hac parte levabo:
Hæc ait, ille gemens imo de pectore, ností
Diva, inquit, juvat an nostrum renovare dolorem?
 355Ivimus in Theben, magni sedem Eetionis,
Cepimus hanc bello spoliis, opibusque potiti,
Præmia qua Danais cesserunt partibus æquis,
Pulchra Mycenaeo est Chryseis tradita Regi.
Hanc pater argentique ferens, aurique talenta
 360Advenit repetens, vittæ illum, atque aurea Phœbi