Alpheum ad fluvium[1], & regni ad confinia longe.
Hanc acies steterant circum, valloque premebant
670Nuntia sed Pyliis descendit Pallas Olympo,
Accenditque animos totam nocturna per urbem
Jam satis armorum cupidos, iraque tumenteis
At genitor (nec enim belli, Martisque peritum
Credebat satis) arma mihi, currusque negavit.
675Verum equites inter Pylios me fama ferebat
Insignem, peditem quanquam, sic namque Minerva
Egerat in pugnam, quaque altam propter Arenem,
In mare purpureum[2] Miniejus influit amnis,
Surgentem Auroram, reliquasque ex urbe catervas
680Expectabamus. Toto deinde agmine ad undam
Venimus Alphei, medio Sol stabat Olympo.
Sacra Jovi hic agimus magno, atque in vota vocamus,
Taurumque Alpheo, taurum tibi, Rector aquarum,
Indomitamque[3] bovem mactamus rite Minervæ.
685Dein vireis alimus victu, fusique per herbam,
Quisque suis somno domitus super incubat armis
Fluminis ad ripam. Muros hæc inter Epei
Cingebant validaque urbem obsidione premebant.
Verum ingens restabat opus Mavortis acerbi.
690Vix etenim roseo Inx aurea fulserat ortu,
Irruimus subiti auspiciis Jovis, atque Minerve,
Conserimusque manum. Pyliorum ex agmine denso
Primus ego, magnumque armis, & stirpe superbum
Mulion occidi: flavam Rex huic Agamedem
695Augias gnatam dederat, cui nota potestas
Herbarum, quotquot toto nascuntur in orbe;
At non illa virum[4] percussum cuspide ahena,
- ↑ V. 668. Alpheum ad fluvium. De hoc Peloponnesi fluvio diximus ad 1. Alexandriados.
- ↑ V. 678. In mare purpureum. Epitheton Virgilianum ab Homero desumptum. Versus autem pene Virgilianus ubi de Eridano, aut Pado:
In mare purpureum violentior influit amnis. - ↑ V. 684. Indomitamque, quod supra cui cervix non trita jugo.
- ↑ V. 697. At non illa virum. Quod Virgilius ad Umbronem transtulit in 7.
At non Dardaniae medicari cuspidis ictum
Evaluit, neque eum juvere in vulnera cantus
Somniferi, & Marsis quæsite in montibus herbæ.
