Fluviorum ingentum[1] in muros vertere fluenta,
Quot mare cumque petunt celsis de rupibus Idae,
Rhesusque, Heptaporusque, Caresusque, Rhodiusque,
Grenicusque, atque Esepus, diusque Scamander,
20Et Simois[2], tot magnorum qui pulchra sub undis
Scuta virum, galeasque, & fortia corpora volvit.
Horum, inquam, tumidos Phoebus detorserat alveos
Argivam in molem: assiduis juvat imbribus æther,
Atque novem ingeminant solidas nocteisque, diesque,
25Neptunus præit, & magno commota tridenti
Fundamenta quatit, summo quæ intexta labore
Stipitibus crebris, vastisque molaribus olim
Grajugenæ extulerant, Hellesque ad litora ponti
Stravit humum, & multa cumulavit litus arena,
30Oraque convertit, tumidarumque agmina aquarum;
Alveum quæque suum versus, qua culta solebant
Arva secare fuga, & latices agitare sonanteis.
Hæc Neptunus erat quondam, & facturus Apollo:
Tum tamen horrisono strepitu miscentur Achivum;
35Teucrorumque acies, reddunt perculsa fragorem
Turresque, & tabulata super, stant navibus altis
Conclusi Danai dum Jupiter Hectoris iras,
Et vireis fovet invisas, nam turbinis instar
Ille furit, leo ceu torvus, vel montibus altis
40Actus aper, venatorum quem turba, canumque
Latratu, telisque premunt; at turbidus ille
Asper, acerba tuens jamque huc, jam vertitur illuc:
- ↑ V. 16. Fluviorum ingentum. Anapestus pro Dactylo, ut apud Virgilium ::Fluviorum Rex Eridanus.
Georg. 1. nisi legas: Fluviorum vocali in consonantem mutata, ut aliis placet. - ↑ V. 20. Et Simois. Hinc desumpra illa Maronis in 1.
Ubi tot Simois correpta sub undis
Scuta virum, galeasque, & fortia corpora volvis.
Quem versum in 8. quoque Aeneidos repetit clarissimus Vates.
