Et Danaum quadrata phalanx[1], animique protervi
Hoc telum contra, si vere in proelia Divum
Me pater hæc agit, ab cœlo qui fulmina torquet
Sic ait, instaurantque acies, primusque micantem
140Anteferens clypeum lento per gramina passu
Deiphobus graditur, Priamo satus ore minaci.
Meriones contra fulgentem adsurgit in hastam,
Æraque percussit clypei, taurinaque terga,
Nec tamen evasit totum, fractaque resedit
{{Versus|145}]Cuspide. Deiphobus submotum ab corpore longe
Protendit clypeum subito perterritus ictu.
Meriones retro ad sociorum vertitur agmen
Multa dolens decus amissum, telumque refractum
Tum naveis versus properat, tentoriaque alta
150Hastam allaturus. Per campos murmure magno
Interea miscent se acies, atque Imbrion armis
Præstantem Teucer Salaminius excipit hasta,
Imbrion, æripedum genitor cui dives equorum
Mentor erat, conjux Priami de sanguine claro
155Legitimis non illa thoris sata Medesicastes
Pædæumque domus, Trojana in regna priusquam
Grajugenæ bello ruerent, verum agmina postquam
Argolicæ vexere rates, Neptunia rursus
Moeniaque, & Priami soceri tectum ille petivit,
160Priamidasque inter summo est exceptus honore.
Hunc Telamoniades telo stridente sub aurem
Percutit, avellitque hastam, ferrum ille sequutus
Fronte premit terram, velut alto fraxinus ingens
Monte super, toto quondam spectabilis agro
165Ære cadit, viridemque comam terræ admovet almæ.
Sic ruit, horrendum super arma dedere fragorem
Nec cessere tamen cupido spolia inclyta Teucro,
- ↑ V. 136. Quadrata phalanx peditum stabile agmen, ubi vir viro, armis arma conserta sunt, ut ait Curtius.
