Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/274

Mulciberi labor, hic animo indulsisse juvabit.
At Divum pater: adspectus hominumve, Deumve,
Ne, mihi chara, time: aurato fulgore coruscam
Circumagam nubem, quam non transcendere Phœbus
 320Ipse queat, mage cui lumen penetrabile nulli est.
Hæc ait, & charo circumdat brachia collo.
At viridemque herbam, frondeisque induta recenteis
Terra parens, pulchros submittit Dædala flores
Pallentemque crocum, & ferrugineos hyacinthos,
 325Rorantem & lotum blandum, densumque, levaret
Mollis ut in morem strati, exciperetque cubanteis.
Tum super, & circum protenditur aurea nubes
Pulchra, ingens & rore thoros perfundit odoro.
Sic somno pater, & dulci correptus amore
 330Conjugis infusus gremio per membra quietem
Carpebat placidam celsis in collibus Idae.

Extemplo ad naveis pernicibus evolat alis
Neptunumque monet Somnus: Securus Achivis
Auxiliare, pater, nostra dum Jupiter arte,
 335Junonisque dolo domitus, captusque quiescit.
Dixerat, inque alias hominum procul evolat urbeis.
Exultatque animis Neptunus, & agmina cursans
Hortaturque viros, funditque has pectore voces:
O imbelles Danai, dabimusne hunc Hectori honorem,
 340Æternumque decus, classem ut comburat Achivum?
Spem demens hanc ille fovet, dum Phtius Achilles
Puppe sedens celsa fremit, indulgetque dolori
Non tamen acidæ auxilio pugnantis egemus
Conveniant modo Grajorum in certamina dextræ.
 345Quare agite hæc omnes, animo, & parete lubenti.
Ingenteis clypeos induti pectora circum
Quot fuerint, tecti & galeis capita alta coruscis,
Correptisque manu longis hastilibus, isthinc
Tendamus contra, præero, nec maximus ipse
 350Marte satus quanquam processerit obvius Hector.
Qui fortis non æqua sibi gestaverit arma