Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/276

Ira adeo Jovis: in terram sic volvitur Hector,
Delapsumque manu telum; clypeusque sequutus,
 390Et galea at super ingentem dant arma sonorem.
Adproperant Graii, & magno clamore fatigant
Missilibusque virum crebris, sataguntque jacentem
Ad sese trahere; at nulli contingere corpus
Est licitum steterant propter lectissima Teucrum
 395Robora, Polydamas, Glaucusque, & magnus Agenor,
Æneasque, & Sarpedon Jovis inclyta proles,
Nec proceres deerant reliqui, & fulgentia circum
Scuts tenent, stipantque ducem, densique resistunt
Sublatum interea manibus socii inde ferebant
 400Ad currus donec ventum, bijugesque repostos
Pugnarum procul a strepitu, qui Pergama versus
Portabant celeres mærentem, & multa dolentem.
Ut ventum ad ripam, & liquidi vada vitrea Xanthi,
Ab Jove cui genus est, terræ admovere gementem,
 405Et gelidam infudere manu, tum redditus ægris
Est membris vigor,atque oculos huc contulit, atque huc,
Poplite dein flexo nigrum vomit ore cruorem
Atque iterum procumbit humi, suffusaque circum
Lumina nox operit, namque intima pectoris ictus
 410Torquet adhuc. Crescunt Danais viresque, animique
Priamidem procul ut pugnis, campoque relicto
Secessisse vident, longo tum Satnion Ajax
Primus Oiliades telo petit, iliaque alto
Rimatur ferro, & resupinum extendit in herbam.
 415Satnion Enopidem, quem Satnioentis ad undam
Et pecora, & pingueis pascenti armenta per agros
Nympha olim Regi peperit pulcherrima Nais.
Ardescit circum pugna, & miseri ultor amici
Polydamas ruit, atque hasta Prothoenora magnum
 420Sternit Areilyci sobolem: volat ærea cuspis,
Figitur atque humero in dextro, cadit ille supinus,
Et terram hostilem moriens premit exilit acer
Polydamas, tumidoque minax hæc gutture jactat: