Paruit auditis, Idæaque culmina linquens
Accipiter veluti, rapido volat impete Phoebus,
Accipiter veluti, quo non violentior alter
220Aera per liquidum pavidis instare columbis.
Hectora tum molli in ripa videt inde sedentem
Nam neque ut ante jacens, animos collegerat, & jam
Cæperat adstantum sociorum agnoscere vultus,
Sudorque, & creber cessarat anhelitus olli.
225Nempe virum Jovis in pugnas arcana voluntas,
Visque ciet, tali quem voce adfatur Apollo:
O Priamo sate, quid resides, & languida lentus
Membra trahis? telone doles percussus acuto?
Hector ad hæc: Quid tu ista, Deum mitissime, quæris?
230Tene latet qui me sternentem ad litus Achivos
Excelsasque rateis saxo percusserit Ajax
Ad pectus, pugnaque dolentem exegerit acri?
Atque equidem mihi jam lucem affulsisse supremam
Credideram, Ditisque domos, atque invia vivis
235Regna petiturum. Olli autem sic fatur Apollo:
Macte animo, Idæis talis tibi rupibus adsum.
Ab Jove demissus pugna auxilator Apollo,
Cui tua jam dudum, sacrataque Pergama cordi.
Dardanios, age nunc, equites hortare, rateisque
240Cursu invade cavas, præcedam, & Troibus omnem
Complanabo viam, Grajorumque agmina rumpam .
Hæc Deus, immisitque novum per membra vigorem
Ac veluti plenis[1] præsepibus hordea pastus
Quum sonipes vinclis fugit stabula alta solutis
245Pernici secat arva fuga, campumque sonoro
Aere quatit, liquido perfundi flumine suetus
In pastusque fremens, armentaque tendit equarum,
- ↑ V. 243. Ac veluti plenis. Comparationem hanc a Virgilio usurpatam adnotavimus, ipsisque Virgilianis versibus expressam dedimus supra lib. 6. Hic aliis verbis eandem efferre libuit, ne more Græcorum plures versus repeteremus.
