Alta velut rupes[1] vastum quæ prodit in æquor,
Obvia ventorum furiis, expostaque ponto
590Vim cunctam, atque minas perfert colique, marisque.
Sic Teucris Danai obsistunt: furit Hector ahena
Luce micans totus, turmasque invadit Achivas.
Qualis ubi ratis Aeoliis cita flatibus altum
Verberat unda latus, spumamque ad sidera jactat,
595Vela fremunt concussa, virum timor inficit ora
Pallidus, ab lætho[2] tenui discrimine quando
Vix absunt tabulæ, Danaum sic pectora languent
Hectore pugnante, atque leo ceu turbidus, agros
Irriguos propter nactus, placidamve paludem
600Corpora magna boum, subitus ruit, inscius inde
Pastor abest, pugnæque rudis prima agmina ducens,
Aut postrema simul graditur, leo pessimus agmen
Insilit in medium, & rabido vorat ore juvencam,
Aufugiunt reliquæ, Danaos sic rector Olympi
605Priamidesque fugat subito terrore paventeis
Una omneis; cadit insignis tantum Periphetes
Ex illo genitus Copreo, qui nuntius olim
Amphitruoniada Eurysthei mandata ferebat.
Deteriore quidem præstantior ille parente,
610Quo cursu melior, pugnaque, & mente sagaci
Non diteis quisquam fertur coluisse Mycenas.
Occisus sed enim ingentem dedit Hectori honorem,
Nam clypei extremas humero pendentis ad oras,
Dum conversus abit, clypei talaris ad oras
615Offendit miser, in terram ceciditque supinus
- ↑ V. 588. Alta velut rupes. Versus Virgiliani ex 10. Æneidos ubi Mezentii in resistendo constantiam commendat Poeta. Hic tamen vim, & majestatem Homericæ dictionis non videtur assequutus. Assequurus tamen est, & meo quidem judicio, longe superavit in 7, ubi eamdem Latini Regis constantiam exornavir. Lege sis.
- ↑ V. 596. Ab laetho. Quod lepidissime, ut solet Juvenalis:
Digitis a morte remotus,
Quatuor, aut septem si sit latissima tæda.
