Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/307

Moenalides, quo Myrmidonum non alter in hastam
 185Fortius adsurgit, Patrocli sed robore dempto.
Dein senior graditur Phoenix agitator equorum,
Tandemque Alcimedon Laercei clara propago.
Utque duces inter turbam distinxerat omnem,
Talia voce refert, animosque inspirat Achilles.
 190Nunc, o præteritis toties jactata diebus
Myrmidones revocate animis quum sæpe querentes
Pelidem immitem, dixtis, non dulcia Diva
Ubera, sed fellis nigrum suxisse liquorem.
Qui lectas juvenum sinat hic torpescere turmas
 195Nonne domos satius, tristeis dum decoquit iras
Ille furens, patriasque iterum remeare sub oras?
Hæc quondam at grave Martis opus cupientibus ultro
Obtulit alma dies, agite, atque irrumpite in hostem.
Sic fatur, ferventque animi, densantque phalangem.
 200Regificæque domus velut in parietibus altis
Ventorumque minas contra, pluviasque sonanteis,
Artis opus, mutuis inter se nexibus hærent
Ingentes lapides, densis sic agmina Grajum
Ordinibus steterant, scutis tum scuta cohærent,
 205Virque viro, & galeis galeæ, cristæque rubentes
Miscentur cristis, geminique ante agmina prima
Mirmidonumque aciem Automedon, Patroclusque corusco
Armantur ferro, ast alta in tentoria Achilles
Solicitus properat, pulchramque, atque arte politam
 210Arcam aperit, quam Diva parens lænisque refertam
Villosis ventos contra, & penetrabile frigus
Mollibus ac tunicis, pictisque tapetibus olim
Tradiderat gnato Trojam, & maria alta petenti.
Addidit, & magnum cratera, auroque rigentem,
 215Collatum, eximium, quo non liquentia quisquam
Vina unquam biberat, nec Diis libaverat ullis,
Supremo nisi terrigenum, Divumque parenti.
Hunc heros puro detersit sulphure primum,
Ipsum deinde, manusque liquentibus abluit undis.