220 mplevitque mero pateram, libansque precatur
Stans septo in medio, extollensque ad sidera vultus.
Nec latuere preces gaudentem fulmine patrem:
Summe Pelasgorum rector, Dodona nivalis
Cui paret, cuique illoti vestigia Selli[1]
225Caelitus immissos carpunt in pulvere somnos.
Pelidæ siquando alias audita precantis
Vota tibi, & claro genitor dignatus honore
Grajorum domuisti animos, hoc perfice votum
Nunc mihi, pugnarum a strepitu procul ipse manebo
230Myrmidonum sed enim Trojana in proelia turmas
Fert Patroclus, charusque mihi, fidusque sodalis.
Hunc, Pater, ab cœlo victoria læta sequatur,
Invictumque inspira animum: sciat inclytus Hector
An me etiam sine pugnaceis compescere Teucros
235Audeat ab ratibus pulso clamore, metuque
Incolumis tandem nostra ad tentoria sese,
Victricemque aciem referat, victriciaque arms.
Audiit[2], & voti genitor succedere partem
Mente dedit, partem volucreis dispersit iu auras.
{{Versus|340}]Pelleret ut pugnam ab ratibus, Teucrosque fugaret
Annuit oranti; reducem ut se in castra referret,
Non dedit, inque Notos vocem vertere procella.
Ilic ubi libavit, fuditque ea vota, repostam
Servavit pateram rursum, tentoriaque extra
345Progreditur, juvat Argivum, Teucrumque tueri
Conflictum, pugnasque graveis. Olli ordine longo
- ↑ V. 224. Selli. Sacerdores Jovis, qui nudis semper, & illotis pedibus incedentes, & humi cubantes Numinis iram placare eredebantur. Quid huic affine Virg. de Apollinis Sacerdotibus in 2.
Summe Deum, sancti Soractis Apollo,
Quem primi colimus, cui pineus ardor acervo
Pascitur & medium freci pietate per ignem
Cultores multa premimus vestigia pruna. - ↑ V. 238. Audiit. Virgiliani versus in 12, hinc deducti levi quadam mutatione.
