Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/311

Cristatæ galeae, at capulum prope frangitur ensis
 320Peneleus furit, & collum, qua nectitur auris
Ense ferit, caput abscissum de pelle pependit
Adversam in partem, tenueis vita ivit in auras.
Meriones Acamanta rotas jamjamque tenentem
Adssequitur cursu,atque humerum transverberat hasta.
 325Ille ruit, lapsique oculos sopor æneus urget.
Idomeneus Erymanta petit, clamantis & ora
Ære quatit, cerebrum penitus, præruptaque ferro
Dissiluere ossa, & mixti cum sanguine dentes,
Suffususque oculis cruor, & fœdata vomentis,
 330Ora viri, naresque, oculos nigra obtegit umbra.
Talia ductores edebant funera Graji.
Quales aut agnis, hædisve imbellibus acres
Ore lupi rabido insiliunt, procul inscius inde
Pastor abest: olli erranteis, mactantque trementeis
 335Nec mora, nec requies, palantes æquore toto
Diffugiunt trepidi Troes virtutis avitae
Immemores; unum sed enim Telamonius Ajax
Hectora tendebat contra; sed Dardanus heros
Ingenteis humeros clypeo septemplice tectus
 340Haud rudis armorum stabat, stridentia tela,
Et sonitum observans jaculorum, hastasque volanteis.
Atque etenim adverso fractos jam Marte dolebat
Cedere Trojugenas, stabat tamen, ac trepidanteis
Ille tuebatur socios, cœloque sereno
 345Ut quondam nubes frondoso ab culmine Olympi
Tollitur, excitis quum Jupiter humidus Austris
Fulgura molitur dextra, nimbosque sonoros.
Sic retro ab ratibus clamore, fugaque redibant
Præcipiti Troes, frendentemque Hectora celsis
 350Extraxere rotis bijuges, turbamque reliquit
Trojugenum, fossa invitos quos alta coercet.
Confractaque rota passim, currusque jacebant.
Attonitos Patroclus Teucros clamore fatigat,
Hortaturque suos, olli trepidante tumultu