Quum Notus hinc, illinc Eurus magno impete certans
Eruere, aut fagos patulas, aut cortice pingui
Antiquas cornos: collisi murmure vasto
695Franguntur rami, & strepitus procul adsonat ingens
Talis in arma furor, nec sævis cognita Graiis,
Nec Teucris fuga. Cebrionem circumque, supraque
Defixæque hærent hastæ, pennataque tela,
Saxaque, & ingenti saxorum pondere fracta
700Scuta virum, medio in nimbo, atque in vortice densí
Pulveris ipse ingens, spatioque ingente jacebat
Et currus nitidi, & magnorum oblitus equorum.
Atque diem Phœbus medio dum æquabat Olympo,
Ancipiti sub Marte Phryges, Danaique cadebant;
705Quum vero Hesperias jam Sol vergebat in undas,
Succubuere Phryges, potiuntur corpore, & armis
Cebrionis Danai; at Patroclus clamore furenti
Ter ruit, & ferro in Teucros grassatur acuto,
Terque novena virum prostravit corpora lætho.
710Dein quartum ruit (extremum tibi namque parabans
Fata dien, Patrocle) invadentique agmina Phoebus
Adstitit horrendus[1], densa caligine tectus,
Nec visus cuiquam: impacta tum tergora dextra:
Atque humeros quatit, olli oculi caligine torpent,
715Excussæque juba capiti, calcataque equorum
Sub pedibus galea alta sonat revoluta per agros
Sanguineque, & nigro squallebant pulvere cristae.
Ante quidem inviolata comas, ac tempora circum
Pulserat acide divino ab vertice Achillis.
720Jupiter Hectoreo capiti dedit inde ferendam
Postremum decus heu misero, atque in fata ruenti:
Hastaque fracta manu gravis, ingens cuspide ahena.
- ↑ V. 712. Adstitit horrendus. Ergo fortissimus Hector Patroclum sternere non potuit nisi prius ab Euphorbo percussum, & ab Apolline exarmatum?
Quandoque bonus dormitat Homerus.
