Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/336

Ah! cur vos senii experteis, fatique caduci
Peleo tradidimus mortali e semine nato?
Scilicet ut mala vos hominum, durique labores
 365Afflictent miseros, nam quot sub Sole moventur,
Respirantque auras, non ærumnosior ulla
Stirps viget; at curru non hoc, nec vectus in istis
Hector equis sacras Trojæ conscenderit arceis.
Non patiar satis est olli quod victor Achillis
 370Exuviis ovat; at vobis per membra vigorem
Immittam, ut pugna incolumem Automedonta feratis
Argivum ad puppeis, decus hoc namque Hectoris armis
Fata parant, rursum ut Danaos ad littora trudat,
Depictasque rateis, pelagi dum Phoebus in undas
 375Flectat equos, terrisque atra nox incubet umbra.
Sic fatur, roburque animis inspirat equorum.
Excussaque juba actutum, Danaumque volabant,
Dardanidumque acies inter: furit æquore toto
Automedon, ruit in densos ceu vultur olores,
 380Invaditque datis, iterumque refertur habenis;
At non ille viros ferro sternebat acuto,
Nam neque solus equos poterat cohibere comanteis
Atque hastam torquere manu: tandem obvius agris
Astitit Amonida Laercei clara propago:
 385Alcimedon, verbisque virum compellat amicis:
Incassum furis, Automedon, tibi numina sensum
Abstulerint. Solusne Phrygum penetrare phalangas
Audes namque tibi comes est occisus: Achillis
Arma ferens humeris exultat Dardanus Hector.
 390Huic contra Automèdon ades, o quo nullus Achivum
Flectere cornipedum immortalia corpora equorum
Doctior, excepto Patroclo, dum carperet auras.
Nunc fato jacet at biiugum moderare frementum
Fræna manu, terram ipse petam, Martemque ciebo.
 395Hæc ait, Alcimedon saltu conscendit in axem,
Loraque molitur dextra, tum curribus alris
Desilit Automedon, cernensque hos ire per agros