Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/339

 470Ante Deos quod se reliquos in vota vocasset,
Indidit insuetumque humeris, genibusque vigorem,
Muscarumque animos, quæ primum, ac saepe repulsæ
Acrius hoc instant, cruor est dulcissimus illis
Namque hominum, tali perfusus robore Atrides
 475Ad Patroclum properat, telumque intorquet acutum.
Forte Podes Teucros inter satus Eetione
Dives erat, promptusque manu, charissimus unus
Priamidae; venit hasta viro, & qua baltheus auro
Resplendet, cohibet fugientem, hæretque profunde.
 480Insonuitque cadens, lapsumque ex agmine Teucrum
Atrides trahit ad Danaos; verum Hectora Phœbus
Excitat in pugnam vocem mentitus, & ora
Phoenopis Asiadae, quem Trojus Hector Abydo
Devectum ab patria, hospitibus magis omnibus unum
 485Dilexit, simulansque virum sic fatur Apollo:
Tene ullus Danaum jam formidaverit, Hector?
Atridemne fugis Menelaum? at frigida quondam
Dextra viro nunc victor abit, gnatum Eetionis
Hinc referens charumque tibi, fidumque sodalem.
 490Hæc fatur, juvenisque animum nigra obtegit umbra,
Et primum ruit ante agmen nitido are coruscus.
Jupiter at densis tegit altam nubibus Idam,
Aegidaque horrificam quassans immane per auras
Fulgure cum subito intonuit Teucrum arma secundans,
 495Immittitque fugam Danais, primusque per arva
Peneleus fugit: huic humerum namque hasta per altum
Panthoidae volat acta manu, summamque recidit
Osse super pellem. Leitum dein percutit ardens
Hector Alectrionis sobolem dextramque ruentis
 500Ære ferit, trepidus campis, pugnaque relicta
Evolat attonitos oculos hinc, inde revolvens.
Agra manus nec enim validam jam sustinet hastam.
Hectoris Idomeneus thoracem pectora juxta
Impetit, exclamant Troes; sed fraxinus ingens
 505Frangitur. Idomenea petit contra efferus Hector