Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/341

Tum Telamoniades: agros circumspice, Atride;
Nestoridem Antilochum si sorte inveneris: ille
Pelidem ad magnum properet, charumque sodalem
 545Nuntiet extinctum. Dixit, paretque jubenti
Atrides, torvusque velut stabula alta relinquens
Discedit leo, quem vigiles sub nocte silenti
Pastoresque, canesque frementem avertere certant .
Ille ruit stimulante fame, & sese undique vertit
 550Incassum tamen, audaci nam spicula torquent
Crebra manu, ardenteisque oculorum in lumina fasceis.
Tum frendens abit instantis jam luce diei.
Haud secus ab Patrocio invitus discedit Atrides,
Namque timet ne se prædam formidine adacti
 555Trojugenis linquant Danai, sociosque precatur:
Meriones, vosque Ajaces, nunc volvite quisque
Mite Menoetiadae ingenium, moresque serenos
Omnibus ille etenim blandus, facilisque patebat
Dum vixit, nunc fata tenent, orcique tenebræ.
 560Tantum effatus abit prospectans undique circum,
Armiger ut Jovis, alituum cui nullus acuto
Certarit visu: non illum nube sub alta
Pendentem lepus arbusta inter densa recumbens
Fugerit, actutumque ruit, rapidoque volatu
 565Sublimem rostro, pedibusque eviscerat uncis.
Sic, Menelae, tibi jamque huc volvuntur, & illuc
Lumina Nestoridem quærenti. Ast ille catervas
Pugnarum ad lævam Martem hortabatur in acrem,
Quem prope consistens adfatur talibus heros:
 570Huc ades, Antiloche, o nimium non vera fuissent,
Quæ tibi cumque fero, Teucrum victoria tota est,
Exitium miseris Danais, Patroclus jacet, ingens
Præsidium quondam, moeror nunc omnibus idem
Hæc tu Pelidæ defer festinus ad aureis,
 575Exanimis socij nudum si forte cadaver
Ad naveis tulerit, namque arma habet inclytus Hector.
Dixerat hat, magnumque gemens obmutuit heros,