LIBER DUODEVIGESIMUS.
ARGUMENTUM.
Achilles cognito Patrocli interitu, eum luget gravissime Thetis mater ipsum invisit, solaturque, & arma se a Vulcano allaturam pollicetur. Interea at a prælio abstineat, jubet. Progressus tamen ad fossam Junonis monitu, apparet hostibus inermis, eosque voce territos in fugam vertit. Ita demum Patrocli cadaver ad Achillis tentorium perducitur. Thetis interim arma a Vulcano impetrat miro artificio elaborata.
Hic velut ignis edax toto furit æquore Mavors:
Interea ad magnum Antilochus festinat Achillem,
Invenitque virum depictas ante carinas,
Moestaque volventem heu nimium jam vera sodali
5Dilecto super, & tacito sic corde gementem
Heu quianam[1] naveis Argivum turba comantum
Cum clamore petit toto conterrita campo?
Ah vereor, nimium ah vereor, ne numina quicquam
Sæva parent, genitrix nam, me vivente, canebat
10Myrmidonum egregium ductorem Troja circum
Mania casurum ferro: jacet ille profecto.
Heu Patroclus jacet infelix, sæpe, hoste repulso
Regredere, ajebam, ad naveis, neve Hectora tenta.
Talιa dum secum maesto sub corde volutat,
15Adstitit Antilochus, lacrimisquæ hæc fatur obortis:
- ↑ V. 6. Quianam. Hac interrogandi particula usus haud semel Virgilius, ut in 2. Quianam sententia vobis versa retro?
