'Atque hircos, niveas & oveis, simasque capellas,
Pastorumque casas humileis, & ovilía tecta.
Inde choros quales Ariadnae[1] Daedalus ædeis
Extulerat Gnosso in magna, qua mille viarum
570Flexibus ambiguis vestigia falleret error.
Implicitique manus juvenes, mollesque puellæ
Mille ineunt cursusque vagos, totidemque recursus ·
Linea virginibus tenui subtegmine vestis.
Candentes tunica pueris, oleoque nitentes.
575Cingulaque ex humeris pendent argentea cuique,
Aureus & gladius, variis at floribus illæ,
Et viridi auratos, cingebant fronde capillos.
Inque vicem effugiunt sese, seseque sequuntur,
Nectuntque alternos doctis ambagibus orbeis,
580Ut quondam Figulus jamque hinc, jamque inde rotarum
Tentat agens orbem: stabant longo ordine circum
Attonita studio ingenti matresque, virique.
Vertice tum prono, inversisque ad sidera plantis
Prosiliunt gemini juvenes, campoque feruntur.
585Extremam sed enim clypei fulgentis ad oram
Vim magnam Oceani, & spumanteis addidit undas
Dein galeam efformat nitidam, flammasque vomentem.
Surgentem & cristam capiti, & thoraca coruscum
Sideris in morem, lentoque ocreas argento.
590Omnia tum Thetidi tradit, volat illa per auras
Accipitri similis, magnumque relinquit Olympum
Arma ferens gnato Vulcani dona parentis.
- ↑ V. 568. Quales Ariadnae. Hanc comparationem ad ludos puerorum Trojanorum explicandos adhibuit Virgilius in 5.
